คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 730/2523
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
สัญญาขนส่งของที่ผู้ขนส่งออกใบรับของให้แก่ผู้ส่งของ ถือเป็นสัญญาขนส่งของตามกฎหมายเฉพาะ ซึ่งมีบทบัญญัติคุ้มครองผู้ส่งของโดยเฉพาะ การจำกัดหรือยกเว้นความรับผิดของผู้ขนส่งที่ระบุไว้ในใบรับของ จะมีผลผูกพันผู้ส่งของได้ต่อเมื่อผู้ส่งของได้แสดงข้อตกลงนั้นด้วย มิฉะนั้นข้อจำกัดความรับผิดนั้นจะตกเป็นโมฆะ
ย่อคำพิพากษา
จำเลยรับจ้างโจทก์ขนส่งถังแก๊สเปล่าจากตราดไปกรุงเทพฯโดยมีค่าระวางพาหนะและใบรับของ เป็นสัญญารับขนของอันเป็นบทบัญญัติเฉพาะ จะนำเอาลักษณะทั่วไปของสัญญามาใช้บังคับไม่ได้ ดังนั้นข้อความที่ยกเว้นหรือจำกัดความรับผิดในใบรับที่จำเลยผู้ขนส่งออกให้แก่โจทก์ โดยโจทก์มิได้แสดงถึงข้อตกลงนั้นด้วยข้อจำกัดความรับผิดในสัญญาดังกล่าวจึงตกเป็นโมฆะตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 625
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันคืนถังแก๊สหรือใช้ราคา 34,500 บาท กับดอกเบี้ย จำเลยทั้งสองฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ที่จำเลยฎีกาว่าตามฟ้องโจทก์เป็นเรื่องของการฟ้องเรียกทรัพย์คืนเพราะเหตุแห่งการเลิกสัญญา ซึ่งเป็นเรื่องของการผิดสัญญาทั่วไป จะนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บรรพ 3 ลักษณะ 8 ว่าด้วยการรับขนมาใช้บังคับแก่กรณีหาได้ไม่นั้น ในปัญหาข้อนี้ ข้อเท็จจริงฟังได้ตามที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมาแล้วจากพยานหลักฐานในสำนวนว่า จำเลยรับจ้างส่งถังแก๊สเปล่าของโจทก์จำนวนตามฟ้องจากจังหวัดตราดเพื่อไปส่งให้จำเลยร่วมที่กรุงเทพมหานคร โดยมีค่าระวางพาหนะ และจำเลยได้ออกใบรับรองให้โจทก์ผู้ส่งของนั้นไว้เป็นหลักฐานตามเอกสารหมาย จ.1แต่ปรากฏว่าถังแก๊สเปล่าจำนวนดังกล่าวสูญหายไม่ถึงมือผู้รับ ตามพฤติการณ์ดังกล่าว ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่า ข้อตกลงระหว่างโจทก์กับจำเลยเป็นข้อตกลงอันเกี่ยวกับการว่าจ้างจำเลยให้นำของไปส่งแก่ผู้รับ ณ จุดหมายปลายทาง ด้วยการที่โจทก์ยอมเสียค่าระวางพาหนะแก่จำเลยผู้ขนส่ง เป็นบำเหน็จตอบแทนเพื่อการขนส่งของนั้น ข้อตกลงดังกล่าวจึงเป็นที่เห็นได้ชัดว่าเป็นข้อตกลงของสัญญาว่าด้วยการรับขนของซึ่งเป็นนิติกรรมในลักษณะหนึ่งที่ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บรรพ 3 ลักษณะ 8 ว่าด้วย การรับขนได้บัญญัติไว้โดยเฉพาะจะนำเอาลักษณะทั่วไปของสัญญาดังจำเลยอ้างมาใช้บังคับหาได้ไม่ ดังนั้นข้อความที่ยกเว้นหรือจำกัดความรับผิดในใบรับตามเอกสารหมาย จ.1 ที่จำเลยผู้ขนส่งออกให้แก่โจทก์ โดยโจทก์มิได้แสดงถึงข้อตกลงนั้นด้วย ข้อจำกัดความรับผิดในสัญญาดังกล่าวจึงตกเป็นโมฆะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 625"
พิพากษายืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 730/2523
นายมานะ จันทวี โจทก์
ห้างหุ้นส่วนจำกัด ตราดบริการขนส่ง กับพวก จำเลย
จำเลยร่วม จำเลย
บริษัท พี.เอส.อาร์.เทรดดิ้ง จำกัด จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายมานะ จันทวี · จำเลย - ห้างหุ้นส่วนจำกัด ตราดบริการขนส่ง กับพวก · จำเลย - จำเลยร่วม · จำเลย - บริษัท พี.เอส.อาร์.เทรดดิ้ง จำกัด |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | สนิท อังศุสิงห์ · ชลูตม์ สวัสดิทัต · วัฒน์ ผดุงจิตร |
| แหล่งที่มา | เนติบัณฑิตยสภา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · เนติบัณฑิตยสภา