⚖️ LawAraiค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 50/2501

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 50/2501

ป.พ.พ. ม.4, 609, 625 ฯลฯ · ป.วิ.แพ่ง ม.4, 249

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
เมื่อตัวแทนในประเทศไทยได้ทำสัญญารับขนของกับผู้ส่งของในประเทศไทย แม้ตัวการจะอยู่ต่างประเทศ ผู้ส่งของก็มีสิทธิฟ้องเรียกค่าเสียหายจากตัวแทนต่อศาลไทยได้

ย่อคำพิพากษา

โจทก์เป็นผู้ส่งของและเป็นเจ้าของของนั้นด้วย จำเลยเป็นผู้รับของไปส่งต่างประเทศโดยเป็นตัวแทนของบริษัทขนส่งซึ่งอยู่ต่างประเทศ สัญญารับขนทำกันในจังหวัดพระนคร ของสูญหายระหว่างทาง โจทก์มีสิทธิฟ้องเรียกราคาของนั้นจากจำเลยต่อศาลเมืองไทยในจังหวัดพระนครได้ ป.พ.พ. มาตรา 824 บัญญัติไว้เพื่อความสะดวกแก่บุคคลในประเทศไทยที่จะฟ้องร้องตัวแทนที่อยู่ในประเทศไทยของตัวการที่อยู่ในต่างประเทศต่อศาลไทย แทนที่จะต้องไปฟ้องในศาลต่างประเทศเท่านั้น ไม่ได้หมายความเลยไปว่าตัวการที่อยู่ในต่างประเทศจะไม่มีความรับผิดต่อบุคคลภายนอกที่ทำสัญญากับตัวแทนของคนในประเทศไทย และไม่ได้หมายความว่า ตัวแทนไม่มีสิทธิไล่เบี้ยเอาแก่ตัวการของตนที่อยู่ในต่างประเทศสำหรับหนี้สินใด ๆ ที่ตัวแทนได้ก่อขึ้นเนื่องในการปฏิบัติหน้าที่ในฐานะตัวแทน

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.4 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.249 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.4 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.609 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.625 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.627 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.797 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.824

🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.4 → ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.249 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.4 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.609 →

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

เรื่อง ผิดสัญญาขนส่ง คดีนี้ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสอง ให้จำเลยรับผิดในการผิดสัญญาขนส่ง โดยพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ๓๙,๙๕๐ บาทกับ ดอกเบี้ยให้โจทก์ และให้ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมค่าทนายแทนโจทก์ด้วย ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายดังนี้ ก. ที่จำเลยอ้างในฎีกาว่าตาม ป.พ.พ. มาตรา ๖๒๗ สิทธิทั้งหลายของผู้ส่งอันเกิดแต่สัญญารับขน ย่อมตกแก่ผู้รับตราส่ง ห้างเกียง่วนฮงจึงชอบที่จะฟ้องบริษัทเย็บสันฯตัวแทนของบริษัทเมอร์กสที่ฮ่องกง หาใช่ให้โจทก์ฟ้องในศาลกรุงเทพฯไม่นั้น ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จะถือว่าห้างเกียง่วนฮงได้รับช่วงสิทธิของโจทก์ที่จะเรียกร้องเอาตามสัญญารับขนดังจำเลยอ้างก็ดี เมื่อห้างเกียง่วนฮงไม่ได้รับสินค้าที่สูญหายไปในระหว่างการขนส่ง ห้างเกียง่วนฮงก็ไม่มีหนี้อย่างใดที่จะต้องชำระต่อบริษัทสำหรับของที่ตนไม่ได้รับนั้น และไม่ใช่ผู้เสียหายสำหรับของที่สูญหายไปเพราะไม่ใช่เจ้าของ จึงไม่มีเหตุที่จะเรียกร้องอย่างใดจากผู้ขนส่ง โจทก์ซึ่งเป็นผู้ส่งของต่างหากเป็นผู้เสียหาย โจทก์จึงมีสิทธิฟ้องเรียกราคาของนั้นจากจำเลยในฐานะที่เป็นผู้ขนส่งได้โดยฟ้องต่อศาลในจังหวัดพระนคร ซึ่งเป็นสถานที่ที่ทำสัญญารับของรายนี้ ข.ป.พ.พ. มาตรา ๘๒๔ บัญญัติไว้เพื่อความสะดวกแก่บุคคลในประเทศไทยที่จะฟ้องร้องตัวแทนที่อยู่ในประเทศไทยของตัวการที่อยู่ในต่างประเทศต่อศาลไทยแทนที่จะต้องไปฟ้องในศาลต่างประเทศเท่านั้น ไม่ได้หมายความเลยไปว่าตัวการที่อยู่ต่างประเทศจะไม่มีความรับผิดต่อบุคคลภายนอกที่ทำสัญญากับตัวแทนของตนในประเทศไทย และไม่ได้หมายความว่าตัวแทนไม่มีสิทธิ์ไล่เบี้ยเอาแก่ตัวการของตนที่อยู่ในต่างประเทศสำหรับหนี้สินใด ๆ ที่ตัวแทนได้ก่อขึ้นเนื่องในการปฏิบัติหน้าที่ในฐานะตัวแทน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 50/2501 บริษัทยูเนียนวิกเตอร์ จำกัด หรือ บริษัทประมวญชัย จำกัด โจทก์ บริษัทชวณิชย์ จำกัด จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - บริษัทยูเนียนวิกเตอร์ จำกัด หรือ บริษัทประมวญชัย จำกัด · จำเลย - บริษัทชวณิชย์ จำกัด
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์ · ธรรมบัณฑิต · ดุลยกรณ์พิทารณ์
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลแพ่ง - นายเสนอ บุญยเกียรติ · ศาลอุทธรณ์ - หลวงวิจิตรเนติศาสตร์
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 770/2535ฎีกา 681/2506ฎีกา 1452/2511ฎีกา 3206/2537ฎีกา 99/2541ฎีกา 3345/2535ฎีกา 2409/2551ฎีกา 3616/2558ฎีกา 3231/2557ฎีกา 6/2475ฎีกา 1511/2520ฎีกา 5332/2553ฎีกา 94/2493ฎีกา 4549/2540ฎีกา 605/2511ฎีกา 14887/2551ฎีกา 1360/2544ฎีกา 6911/2544ฎีกา 6321/2544ฎีกา 4432/2534ฎีกา 158/2509ฎีกา 960/2559ฎีกา 8444/2538ฎีกา 6058/2538
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา