คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3361/2524
ป.พ.พ. ม.1399, 1400
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การใช้ภารจำยอมโดยผู้เช่าที่ดินของผู้ได้ภารจำยอม ถือเป็นการใช้ภารจำยอมโดยผู้ได้ภารจำยอมเอง และไม่ถือว่าเป็นการเลิกใช้หรือหมดประโยชน์แก่ที่ดินของผู้ได้ภารจำยอม
ย่อคำพิพากษา
โจทก์ได้ภารจำยอมในทางเดินพิพาทในที่ดินจำเลย แม้ต่อมาโจทก์ได้ย้ายไปจากที่ดินของโจทก์กว่า 10 ปีแล้ว แต่เมื่อยังมีผู้อื่นเช่าที่ของโจทก์ทำโรงงานอยู่ผู้เช่ายังคงใช้ทางพิพาทเพื่อประโยชน์ของตนสืบต่อมาโดยอาศัยสิทธิของโจทก์ จึงเท่ากับโจทก์ยังคงใช้และได้รับประโยชน์ในทางพิพาท หาเป็นการเลิกใช้หรือหมดประโยชน์แก่ที่ดินของโจทก์ไม่
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1399 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1400 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายเฉลย เทพสุยะ กับพวก · จำเลย - นางสุภรณ์ วรพันธ์ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ไพบูลย์ ไวกาสี · ประสาท บุณยรังษี · สง่า อำพันแสง |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา