คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1426/2514

เจ้าของที่ดินที่ซึ่งมีทางภารจำยอมโดยอายุความอยู่ก่อนแล้ว โอนขายที่ดินบางส่วนให้แก่ผู้ซื้อโดยเติมผู้ซื้อลงในโฉนดร่วมกับตน ดังนี้ ไม่เป็นเหตุทำให้การจำยอมซึ่งมีอยู่แต่เดิมสิ้นไป

โจทก์ฟ้องว่าที่ดินของจำเลยตกเป็นภาระจำยอมแก่ที่ดินของโจทก์ เป็นทางเดินออกสู่ถนนสาธารณะ จำเลยปิดกั้นทางนั้นเสียขอให้บังคับจำเลยรื้อถอนรั้วและสิ่งกีดขวางให้โจทก์มีสิทธิใช้ทางได้ตลอดไป จำเลยต่อสู้ว่าไม่ได้ปิดทางที่ดินที่โจทก์อ้างจำเลยได้ขายให้นายสมพร้อมไปแล้ว และมิได้ตกเป็นภารจำยอม ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนรั้วและสิ่งกีดขวางที่จำเลยทำไว้บนทางเดินพิพาท อันเป็นภารจำยอมออกไปเสียให้โจทก์มีสิทธิใช้ทางภารจำยอมพิพาทได้ตลอดไป จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาต่อมา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ได้ภารจำยอมในทางพิพาทโดยอายุความและจำเลยเป็นผู้ปิดกั้นทางพิพาท มีปัญหาว่าการที่จำเลยอ้างว่าได้ขายที่ดินและทางเดินพิพาทให้แก่นายสมพร้อมไปแล้ว หากสมมติว่าฟังได้จะทำให้ทางเดินซึ่งตกอยู่ในภารจำยอมอยู่ก่อนสิ้นไปหรือไม่ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าการซื้อที่ดินของนายสมพร้อมนี้เป็นเพียงเดิมชื่อของตนและของนางหนิงผู้ซื้อที่ดินอีกคนหนึ่งถือกรรมสิทธิ์ตามส่วนลงไปในโฉนดที่ดินร่วมกับจำเลยเท่านั้น กรณีเช่นนี้มิต้องด้วยบทบัญญัติแห่งกฎหมายให้ภารจำยอมซึ่งมีอยู่แต่เดิมสิ้นไป พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1426/2514 นายผิน พัฒน์ทองหรือจู่แจ่มยาน โดยจ่าสิบตำรวจสมนึก จูแจ่มยาน ผู้รับมอบ อำนาจ โจทก์ นายผิว พัฒน์ทอง ที่ 1 กับพวกรวม 2 คน ล.