มาตรานี้กล่าวถึงกรณีที่ภาระจำยอมหมดไปเมื่อที่ดินสองแปลง (ภารยทรัพย์และสามยทรัพย์) ตกเป็นของเจ้าของคนเดียวกัน เจ้าของสามารถขอให้ยกเลิกการจดทะเบียนภาระจำยอมได้ แต่ถ้ายังไม่ได้ยกเลิก ภาระจำยอมนั้นก็ยังคงมีผลกับบุคคลภายนอกอยู่
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 1398 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 2 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2496–2514) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 1044/2496 🤖 ย่อโดย AIเมื่อที่ดินสองแปลงตกเป็นของเจ้าของคนเดียวกัน ภาระจำยอมที่มีอยู่ก่อนย่อมสิ้นไป และการใช้ทางผ่านในที่ดินนั้นถือเป็นการใช้อำนาจกรรมสิทธิ์ ไม่ใช่การใช้ภาระจำยอม…ฎีกาที่ 1426/2514 🤖 ย่อโดย AIการโอนขายที่ดินบางส่วนให้แก่ผู้ซื้อ โดยผู้ซื้อลงชื่อในโฉนดร่วมกับผู้โอน ไม่เป็นเหตุให้ภารจำยอมซึ่งมีอยู่โดยอายุความก่อนหน้านั้นสิ้นไป…ภาระจำยอมไม่หมดไปเองทันที เจ้าของต้องไปดำเนินการขอเพิกถอนการจดทะเบียนภาระจำยอม แต่ถ้ายังไม่เพิกถอน ภาระจำยอมก็ยังคงมีผลกับบุคคลภายนอก
ภาระจำยอมนั้นยังคงมีอยู่และมีผลผูกพันกับบุคคลภายนอก เช่น ผู้ซื้อที่ดินต่อจากเจ้าของคนนั้น
เจ้าของที่ดินภารยทรัพย์และสามยทรัพย์ซึ่งเป็นคนเดียวกัน มีสิทธิขอให้เพิกถอนการจดทะเบียนภาระจำยอมได้
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26