มาตรานี้อธิบายว่าเมื่อที่ดินที่มีภาระจำยอมถูกแบ่งแยกออกไป ภาระจำยอมนั้นยังคงอยู่กับที่ดินทุกส่วนที่ถูกแบ่ง แต่ถ้าภาระจำยอมนั้นไม่สามารถใช้ประโยชน์กับที่ดินส่วนใดส่วนหนึ่งได้ เจ้าของที่ดินที่ถูกภาระจำยอมสามารถขอให้ยกเลิกภาระจำยอมสำหรับส่วนนั้นได้
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 1395 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 2 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2539–2549) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 2320/2539 🤖 ย่อโดย AIการจดทะเบียนภารจำยอมที่กำหนดเงื่อนไขห้ามเจ้าของสามยทรัพย์ยินยอมให้บุคคลภายนอกใช้ทางภารจำยอมโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภารยทรัพย์ ถือเป็นข้อตกลงที่ชอบด้วยกฎหมาย และผู้รับ…ฎีกาที่ 2537/2549 🤖 ย่อโดย AIหากโจทก์ได้สิทธิภาระจำยอมที่จะผ่านทางในที่ดินข้างเคียงออกสู่ทางสาธารณะได้แล้ว โจทก์ย่อมไม่มีสิทธิขอให้เปิดทางจำเป็นในที่ดินของจำเลยเพื่อออกสู่ทางสาธารณะอีกต่อไป.…ใช่ ภาระจำยอมยังคงมีอยู่เพื่อประโยชน์แก่ทุกส่วนที่แยกออกนั้น
ถ้าภาระจำยอมนั้นไม่ใช้และใช้ไม่ได้ตามรูปการเพื่อประโยชน์แก่ส่วนนั้น เจ้าของภารยทรัพย์สามารถเรียกให้พ้นจากภาระจำยอมอันเกี่ยวกับทรัพย์ส่วนนั้นได้
ภาระจำยอมยังคงมีอยู่เพื่อประโยชน์แก่ทุกส่วนที่แยกออกนั้น เว้นแต่ภาระจำยอมนั้นไม่ใช้และใช้ไม่ได้ตามรูปการเพื่อประโยชน์แก่ส่วนใดส่วนหนึ่ง
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26