⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 3768/2527

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3768/2527

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การกระทำของผู้ไม่มีสิทธิขอรับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพเวชกรรม ซึ่งทำการตรวจบำบัดโรคโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย เป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท

ย่อคำพิพากษา

จำเลยเป็นผู้ไม่มีสิทธิขอรับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพเวชกรรม ได้ทำการตรวจบำบัดโรคโดยได้ทำการฉีดยาและให้ น.กินยาโดยประมาท เป็นเหตุให้ น. ถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายอาญา ม.90 ประมวลกฎหมายอาญา ม.91 ประมวลกฎหมายอาญา ม.291 พระราชบัญญัติวิชาชีพเวชกรรม พ.ศ.2525 ม.4 พระราชบัญญัติวิชาชีพเวชกรรม พ.ศ.2525 ม.26 พระราชบัญญัติวิชาชีพเวชกรรม พ.ศ.2525 ม.42

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๖ จำเลยเป็นผู้ไม่มีสิทธิขอรับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพเวชกรรม ได้กระทำโดยประมาทได้ทำการตรวจบำบัดโรคฉีดยาน้ำสีแดงซึ่งจำเลยอ้างว่าเป็นเลือดให้แก่นายน้อย ๑ เข็ม ให้ดื่มยาสีเลือดอีก ๒ แก้ว กับฉีดยาซึ่งจำเลยอ้างว่าเป็นยาแก้แพ้อีก ๑ เข็ม ภายหลังที่จำเลยให้น้ำยาดังกล่าวนางน้อยมีอาการใจสั่น หนาว ปวดศีรษะ จำเลยทราบดีว่าการกระทำดังกล่าวอาจเป็นเหตุให้นางน้อยถึงแก่ความตายได้ จำเลยควรงดเสีย แต่ก็หาได้งดไม่ โดยในวันที่ ๔ เดือนเดียวกันจำเลยได้ฉีดยาดังกล่าวให้แก่นางน้อยซ้ำอีก เป็นเหตุให้นางน้อยถึงแก่ความตายในเวลาต่อมาเพราะความประมาทของจำเลย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลปะ พ.ศ. ๒๔๗๙ มาตรา ๔, ๑๑, ๒๑ พระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลปะ ฉบับที่ ๖ พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๓ พระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลปะ ฉบับที่ ๗ พ.ศ. ๒๕๐๙ มาตรา ๖ คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ ๓๘ พ.ศ. ๒๕๑๙ ข้อ ๑ พระราชบัญญัติวิชาชีพเวชกรรม พ.ศ.๒๕๒๕ มาตรา ๔, ๒๖, ๔๓ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑, ๓๓ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลยตามพระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลปะ พ.ศ. ๒๔๗๙ มาตรา ๔, ๑๑, ๒๑ พระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลปะ(ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๓ พระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลปะ(ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๐๙ มาตรา ๖ คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ ๓๘ พ.ศ. ๒๕๑๙ ข้อ ๑ กระทงหนึ่ง จำคุกตามพระราชบัญญัติวิชาชีพเวชกรรม พ.ศ.๒๕๒๕มาตรา ๔, ๒๖, ๔๓ กระทงหนึ่ง และจำคุกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑ อีกกระทงหนึ่ง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท คือผิดตามพระราชบัญญัติวิชาชีพเวชกรรม พ.ศ. ๒๕๒๕ มาตรา ๔, ๒๖, ๔๒บทหนึ่ง และผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑ อีกบทหนึ่ง พิพากษาแก้เป็นว่าให้จำคุกจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑ ซึ่งเป็นบทหนัก โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยเป็นการกระทำหลายกรรมต่างกันหรือไม่ โจทก์ฎีกาว่าความผิดทั้งสามฐานแตกต่างกันและความผิดตามพระราชบัญญัติวิชาชีพเวชกรรมเกิดขึ้นทันที ส่วนความผิดฐานประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายเกิดภายหลังเป็นความผิดต่างกรรม พิเคราะห์แล้วเห็นว่า แม้ฐานความผิดที่จำเลยกระทำมีบทลงโทษแตกต่างกัน แต่ความผิดที่เกิดขึ้นตามฟ้อง เกิดขึ้นทันทีเมื่อจำเลยเริ่มให้การบำบัดโรคไม่ว่าฉีดยาหรือให้กินยา และผลของการตายก็เนื่องมาจากการกระทำดังกล่าวต่อเนื่องกัน โดยเจตนาประการเดียวที่จะให้การรักษาผู้ตาย จึงเป็นการกระทำกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท หาใช่ความผิดหลายกรรมต่างกันดังที่โจทก์ฎีกาไม่ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3768/2527 พนักงานอัยการจังหวัดลำปาง โจทก์ นายสิงห์คำ หรือคำ ก๋าติ๊บ จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - พนักงานอัยการจังหวัดลำปาง · จำเลย - นายสิงห์คำ หรือคำ ก๋าติ๊บ
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)สมประสงค์ พานิชอัตรา · ยนต์ พิรวินิจ · สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลจังหวัดลำปาง - นายชนก เชิดชูธรรม · ศาลอุทธรณ์ - นายเสรี แสงศิลป์
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 7570/2541ฎีกา 3345/2535ฎีกา 7722/2544ฎีกา 2165/2531ฎีกา 4180/2548ฎีกา 5305/2539ฎีกา 1268/2515ฎีกา 1699/2525ฎีกา 1715/2545ฎีกา 6355/2544ฎีกา 1875/2547ฎีกา 633/2540ฎีกา 3911/2568ฎีกา 7281/2537ฎีกา 1666/2521ฎีกา 8297/2540ฎีกา 2766/2546ฎีกา 8833/2554ฎีกา 3864/2546ฎีกา 2664/2520ฎีกา 3310/2541ฎีกา 34/2521ฎีกา 9083/2544ฎีกา 15230/2555
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา