คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 213/2529

ในวันนัดสืบพยานจำเลยครั้งแรกซึ่งจำเลยมีหน้าที่นำสืบก่อน ทนายจำเลยยื่นคำร้องว่าจำเลยเดินทางไปทำธุรกิจที่จังหวัดเลย แล้วป่วยกะทันหันไม่สามารถเดินทางมาศาลได้ ขอเลื่อนคดี โจทก์แถลงคัดค้านว่าจำเลยประวิงคดี และไม่มีพยานมาสืบ โจทก์มิได้คัดค้านโดยตรงว่าจำเลยมิได้ป่วย ทั้งมิได้คัดค้านว่าคำร้องของจำเลยไม่เป็นความจริงฟังได้ว่าจำเลยป่วยมีอาการท้องเดินและอ่อนเพลียมาศาลไม่ได้จริง นับว่าจำเลยมีเหตุจำเป็นในการขอเลื่อนคดี พยานจำเลยตามบัญชีพยานปรากฏว่านอกจากจำเลยอ้างตนเองแล้วมี ส. อีกเพียงคนเดียว แม้ ส. เป็นพยานซึ่งจำเลยมีหน้าที่นำมาเบิกความต่อศาลแต่จำเลยไม่นำมา ก็ได้ความว่าในวันนั้น ส. อยู่ที่จังหวัดเลยเช่นเดียวกันเมื่อคำนึงถึงเหตุที่จำเลยป่วยประกอบด้วยแล้ว การที่จำเลยไม่นำ ส. มาเบิกความยังถือไม่ได้ว่าจำเลยประวิงคดีและไม่มีพยานมาสืบ นอกจากนี้หากพิเคราะห์ถึงพฤติการณ์ในเนื้อหาของคดีประกอบกับประโยชน์แห่งความยุติธรรมด้วย กรณีมีเหตุสมควรให้จำเลยเลื่อนคดี

โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยชำระหนี้ตามเช็คจำนวน ๒๔๕,๐๐๐ บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยให้โจทก์ จำเลยให้การว่าไม่เคยยืมเงินและออกเช็คชำระหนี้เงินยืมแก่โจทก์ขอให้ยกฟ้อง ในวันนัดสืบพยานจำเลยซึ่งมีหน้าที่นำสืบก่อน ทนายจำเลยมอบฉันทะให้เสมียนทนายนำคำร้องมายื่นอ้างว่าจำเลยป่วยกะทันหันอยู่ที่จังหวัดเลยไม่สามารถเดินทางมาศาลได้ ขอเลื่อนคดี โจทก์แถลงคัดค้านว่าจำเลยประวิงคดีและไม่มีพยานมาสืบศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า แม้จำเลยป่วยแต่พยานอื่นของจำเลยก็ไม่มาศาล พฤติการณ์ของจำเลยเป็นการประวิงคดี ไม่อนุญาตให้เลื่อนคดี และถือว่าจำเลยไม่มีพยานมาสืบ ให้สิบพยานโจทก์ต่อไป ครั้นถึงวันนัดสืบพยานโจทก์ จำเลยยื่นคำร้องโต้แย้งคำสั่งศาลชั้นต้นขอให้อนุญาตให้จำเลยเลื่อนคดีและสืบพยานจำเลย ศาลชั้นต้นสั่งว่าไม่มีเหตุเปลี่ยนแปลงคำสั่งเดิม ศาลชั้นต้นทำการสืบพยานโจทก์แล้วพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้ให้โจทก์ตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการสืบพยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปัญหาว่ามีเหตุสมควรให้จำเลยเลื่อนคดีตามคำร้องหรือไม่ เห็นว่า ในวันนัดสืบพยานจำเลยครั้งแรกซึ่งจำเลยมีหน้าที่นำสืบก่อน ทนายจำเลยยื่นคำร้องว่าจำเลยเดินทางไปทำธุรกิจที่จังหวัดเลยแล้วป่วยกะทันหันไม่สามารถเดินทางมาศาลได้ขอเลื่อนคดี โจทก์แถลงคัดค้านว่าจำเลยประวิงคดีและไม่มีพยานมาสืบ โจทก์มิได้คัดค้านโดยตรงว่าจำเลยมิได้ป่วย ทั้งมิได้คัดค้านว่าคำร้องของจำเลยไม่เป็นความจริง อย่างไรก็ตามต่อมาทนายจำเลยก็ยื่นใบรับรองของแพทย์ซึ่งประจำโรงพยาบาลจังหวัดเลยต่อศาลตามใบรับรองของแพทย์ ปรากฏว่าจำเลยป่วยมีอาการท้องเดินอ่อนเพลีย ให้นอนพักที่บ้านและให้ยา ดังนี้จึงเชื่อได้ว่าจำเลยป่วยมีอาการท้องเดินและอ่อนเพลียมาศาลไม่ได้จริง นับว่าจำเลยมีเหตุจำเป็นในการขอเลื่อนคดี ส่วนพยานจำเลยตามบัญชีพยานปรากฏว่า นอกจากจำเลยอ้างตนเองแล้วมีแต่นายสมพงษ์ คุ้มแถว อีกเพียงคนเดียว แม้นายสมพงษ์ คุ้มแถว เป็นพยานซึ่งจำเลยมีหน้าที่นำมาเบิกความต่อศาลแต่จำเลยไม่นำมา ก็ได้ความว่าในวันนั้นนายสมพงษ์พยานจำเลยอยู่ที่จังหวัดเลยเช่นเดียวกัน เมื่อคำนึงถึงเหตุที่จำเลยป่วยประกอบด้วยแล้ว การที่จำเลยไม่นำนายสมพงษ์มาเบิกความยังถือไม่ได้ว่า จำเลยประวิงคดีและไม่มีพยานมาสืบนอกจากนี้หากพิเคราะห์ถึงพฤติการณ์ในเนื้อหาของคดีประกอบกับประโยชน์แห่งความยุติธรรมด้วย ศาลฎีกาเห็นพ้องกับคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ว่ามีเหตุสมควรให้จำเลยเลื่อนคดีตามคำร้อง และยังถือไม่ได้ว่าจำเลยไม่มีพยานมาสืบในวันนัดนั้น ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบด้วยรูปคดีแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 213/2529 นายเจริญ แซ่พู โจทก์ นายชาญชัย แพร่สิริ จำเลย