⚖️ LawAraiค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรก › ค้นฎีกา › ฎีกา 2223/2529

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2223/2529

ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ม.47

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่นายจ้างเคยยอมรับการลาด้วยวาจาและจัดหาคนมาทำงานแทนโดยตลอด ถือเป็นการแสดงเจตนาที่ผูกพันนายจ้างให้ต้องยอมรับการลาในลักษณะเดียวกันต่อไป การไม่มาทำงานโดยมีเหตุอันสมควรและได้รับการยอมรับจากนายจ้างในลักษณะที่เคยปฏิบัติกันมา ไม่ถือเป็นการละทิ้งหน้าที่

ย่อคำพิพากษา

ตามระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของนายจ้างกำหนดให้พนักงานซึ่งไม่มาทำงานหรือเจ็บป่วยไม่สามารถมาทำงานได้จะต้องยื่นใบลาต่อนายจ้าง แต่ในทางปฏิบัติกรณีที่โจทก์ซึ่งเป็นลูกจ้างเจ็บป่วยหรือไม่มาทำงาน โจทก์เพียงแต่ขอลาด้วยวาขาต่อหัวหน้างานและจัดหาคนมาทำงานแทนก็เป็นอันใช้ได้โดยไม่ต้องยื่นใบลาซึ่งโจทก์ปฏิบัติเช่นนี้ตลอดมาโดยนายจ้างไม่เคยถือเป็นความผิด ดังนี้ การที่โจทก์ไม่มา ทำงานเป็นเวลา 3 วันติดต่อกันแต่ได้ลางานด้วยวิธีดังกล่าวจึงถือไม่ได้ว่าเป็นการละทิ้งหน้าที่โดยไม่มีเหตุอันสมควร

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ม.47 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.583

🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.583 →

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลย จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่มีความผิด และมิได้บอกกล่าวล่วงหน้า ขอให้บังคับจำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า และค่าชดเชยแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า โจทก์มิได้ปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยโดยโจทก์ได้ละทิ้งหน้าที่การงานเป็นเวลาเกินกว่า ๓ วันติดต่อกันโดยไม่เหตุอันควรทั้งมิได้ยื่นใบลาต่อหัวหน้าแผนกหรือหัวหน้าหน่วยงาน ขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าที่โจทก์ไม่มาทำงานซึ่งบางช่วงเกินเวลา ๓ วันทำงานติดต่อกันเนื่องจากโจทก์ป่วยและทุกครั้งโจทก์ได้บอกลาด้วยวาจา และหาคนมาทำงานแทนแล้วซึ่งได้ถือปฏิบัติเช่นนี้ตลอดมา ถือไม่ได้ว่าจงใจละทิ้งหน้าที่การงานเป็นเวลา ๓ วัน ทำงานติดต่อกันโดยไม่มีเหตุอันสมควร พิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าและค่าชดเชยแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ได้ความว่าจำเลยเป็นเจ้าของหนังสือพิมพ์รายวันภาษาจีน โจทก์เข้าทำงานเป็นลูกจ้างประจำของจำเลยตั้งแต่ปี ๒๕๑๘ ทำหน้าที่ตรวจปรู๊ฟ ระหว่างเดือนพฤษภาคม ๒๕๒๘ ถึงวันที่ ๒๕ กันยายน ๒๕๒๘ ซึ่งเป็นวันที่จำเลยเลิกจ้างโจทก์นั้น โจทก์ไม่ได้ไปทำงานเป็นบางวัน ซึ่งบางช่วงเกินเวลา ๓ วัน ทำงานติดต่อกัน รวมเป็นเวลา ๓๐ วัน ทั้งนี้เนื่องจากโจทก์ป่วยต้องไปให้แพทย์ตรวจรักษาที่โรงพยาบาลและพักรักษาตัวโดยโจทก์ไม่ได้ยื่นใบลาตามระเบียบข้อบังคับของจำเลย แต่โจทก์ได้บอกลาด้วยวาจาต่อหัวหน้างานและจัดหาคนมาทำงานแทนทุกครั้งซึ่งถือปฏิบัติเช่นนี้เป็นการลาตลอดมา ปัญหามีว่า การที่โจทก์ไม่มาทำงานเป็นเวลา ๓ วันติดต่อกัน ถือว่า โจทก์ละทิ้งหน้าที่เป็นเวลา ๓ วันทำงานติดต่อกันโดยไม่มีเหตุอันสมควรหรือไม่ พิเคราะห์แล้วเห็นว่า แม้ตามระเบียบข้อบังคับของจำเลยจะกำหนดให้พนักงานซึ่งไม่มาทำงานหรือเจ็บป่วยไม่สามารถมาทำงานได้ จะต้องยื่นใบลาต่อจำเลยก็ตาม แต่ในทางปฏิบัติแล้วกรณีที่โจทก์เจ็บป่วยหรือไม่มาทำงาน โจทก์ก็เพียงแต่ขอลาด้วยวาจาต่อหัวหน้างานและจัดหาคนมาทำงานแทนก็เป็นอันใช้ได้ แสดงว่าจำเลยไม่ได้ถือเคร่งครัดตามระเบียบข้อบังคับ แม้โจทก์จะปฏิบัติไม่ถูกต้องตามระเบียบข้อบังคับของจำเลยก็ตาม การที่โจทก์ลางานดังกล่าวจึงถือไม่ได้ว่า เป็นการละทิ้งหน้าที่โดยไม่มีเหตุอันสมควร อุทธรณ์ของจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2223/2529 นายเต็กจุ้ย แซ่เล้า โจทก์ บริษัทหนังสือพิมพ์ศิรินคร จำกัด จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นายเต็กจุ้ย แซ่เล้า · จำเลย - บริษัทหนังสือพิมพ์ศิรินคร จำกัด
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์ · สมบูรณ์ บุญภินนท์ · เพียร สุมิระ
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลแรงงานกลาง - นายวิชัย เอื้ออังคณากุล · ศาลอุทธรณ์
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 8785/2550ฎีกา 2894/2532ฎีกา 2418/2544ฎีกา 8628/2550ฎีกา 5450/2534ฎีกา 3591/2529ฎีกา 144/2535ฎีกา 1027/2527ฎีกา 4921/2532ฎีกา 3539/2536ฎีกา 7420/2537ฎีกา 2411-2415/2529ฎีกา 2257/2543ฎีกา 1352/2542ฎีกา 3852/2535ฎีกา 2364/2533ฎีกา 1254/2546ฎีกา 3365/2533ฎีกา 3199/2525ฎีกา 295/2541ฎีกา 3026/2538ฎีกา 1244/2539ฎีกา 116/2543ฎีกา 4699/2539
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา