⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 2325/2529

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2325/2529

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การอนุญาตให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.อ. มาตรา 221 เป็นอำนาจเฉพาะตัวของผู้พิพากษาที่พิจารณาหรือลงชื่อในคำพิพากษาหรือทำความเห็นแย้งเท่านั้น ผู้พิพากษาที่มิได้มีส่วนเกี่ยวข้องดังกล่าวจึงไม่มีอำนาจอนุญาตให้ฎีกาได้

ย่อคำพิพากษา

คดีอาญาที่ต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงนั้นป.วิ.อ.มาตรา221ให้อำนาจผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาหรือลงชื่อในคำพิพากษาหรือทำความเห็นแย้งในศาลชั้นต้นหรือศาลอุทธรณ์อนุญาตให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้เมื่อเห็นว่าเป็นปัญหาสำคัญอันควรสู่ศาลสูงสุดแต่อำนาจอนุญาตให้ฎีกาเป็นอำนาจเฉพาะตัวของผู้พิพากษามิใช่อำนาจของศาลศาลชั้นต้นโดยผู้พิพากษาคนหนึ่งซึ่งมิได้พิจารณาหรือลงชื่อในคำพิพากษาหรือทำความเห็นแย้งจึงไม่มีอำนาจอนุญาตให้จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้.

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ม.221

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ.2478 มาตรา 4, 5, 6, 10,12 และ 15 พระราชบัญญัติการพนัน (ฉบับที่ 5)พ.ศ. 2490 มาตรา 3 พระราชบัญญัติการพนัน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2504มาตรา 3 ริบของกลางและจ่ายเงินสินบนนำจับ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุก 3 เดือน และปรับ 2,500 บาทของกลางริบ และจ่ายสิบบนนำจำ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำคุกจำเลยไม่เกินห้าปี คู่ความต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 จำเลยฎีกาโดยยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นขอให้รับรองให้จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นโดยผู้พิพากษานายหนึ่งซึ่งมิได้พิจารณาหรือลงชื่อในคำพิพากษาหรือทำความเห็นแย้ง สั่งอนุญาตให้จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงที่ว่า ควรรอการลงโทษให้แก่จำเลยหรือไม่ และสั่งรับฎีกาจำเลยข้อ 2 ก. ว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมาย พิเคราะห์แล้ว คดีอาญาที่ต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 221 ให้อำนาจผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาหรือลงชื่อในคำพิพากษาหรือทำความเห็นแย้งในศาลชั้นต้นหรือศาลอุทธรณ์อนุญาตให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ เมื่อเห็นว่าเป็นปัญหาสำคัญอันควรสู่ศาลสูงสุด แต่อำนาจอนุญาตให้ฎีกาเป็นอำนาจเฉพาะตัวของผู้พิพากษา มิใช่อำนาจของศาล ศาลชั้นต้นโดยผู้พิพากษาดังกล่าวจึงไม่มีอำนาจอนุญาตให้จำเลยำีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ผลจึงเป็นว่า จำเลยยังคงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ำีกาจำเลยข้อ 2 ก. ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับมาเป็นฎีกาโต้แย้งข้อเท็จจริงเกี่ยวกับของกลาง แล้วสรุปว่าไม่ควรฟังว่าจำเลยเป็นเจ้ามือรายใหญ่ จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ไม่ใช่ปัญหาข้อกฎหมาย ศาบฎีกาไม่รับวินิจฉัย". ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2325/2529 พนักงานอัยการ ประจำ ศาลแขวง อุบลราชธานี โจทก์ นาย วิรัตน์ จารุพจน์ จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - พนักงานอัยการ ประจำ ศาลแขวง อุบลราชธานี · จำเลย - นาย วิรัตน์ จารุพจน์
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)พลจิตต์ ดียืน · ประการ กาญจนศูนย์ · ประพันธ์ ผลฉาย
แหล่งที่มาสำนักงาน ส่งเสริมงานตุลาการ

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 3399/2568ฎีกา 1209/2563ฎีกา 3416/2540ฎีกา 7111/2559ฎีกา 591/2540ฎีกา 568/2528ฎีกา 3578/2538ฎีกา 2186/2550ฎีกา 1689/2566ฎีกา 1746/2524ฎีกา 3937/2553ฎีกา 3213/2522ฎีกา 1613/2547ฎีกา 191/2520ฎีกา 1167/2532ฎีกา 437/2542ฎีกา 8791/2544ฎีกา 1491/2540ฎีกา 745/2534ฎีกา 613/2532ฎีกา 6259/2534ฎีกา 522/2489ฎีกา 656/2506ฎีกา 3844/2565
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · สำนักงาน ส่งเสริมงานตุลาการ