⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 995/2529

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 995/2529

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การเลิกจ้างที่เกิดจากการกระทำผิดระเบียบข้อบังคับของลูกจ้าง แต่ไม่ปรากฏว่าเป็นการทุจริตต่อหน้าที่อันเป็นความผิดร้ายแรง ถือเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม.

ย่อคำพิพากษา

ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าโจทก์เพียงแต่ทำผิดระเบียบข้อบังคับของจำเลย ไม่ได้ทุจริตต่อหน้าที่อันถือว่าเป็นความผิดที่ร้ายแรง จึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ปัญหาดังกล่าวจึงยุติตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลางเพราะจำเลยอุทธรณ์ แต่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับ เมื่อจำเลยมิได้อุทธรณ์ว่าแม้โจทก์เพียงกระทำผิดระเบียบข้อบังคับ จำเลยก็มีสิทธิที่จะเลิกจ้างโจทก์ได้ไม่ถือว่าเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม คงอุทธรณ์ข้อที่ว่าการสอบสวนความผิดชอบด้วยระเบียบข้อบังคับการทำงานหรือไม่ ข้ออุทธรณ์ของจำเลยดังกล่าวจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย เพราะไม่ทำให้ผลของคำพิพากษาศาลแรงงานกลางเปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.225 พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม.31 พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม.49 พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม.54 พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม.56

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลยทำหน้าที่พนักงานขับรถ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยโจทก์มิได้กระทำผิด เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ขอให้บังคับจำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานตามเดิม พร้อมกับจ่ายค่าเสียหายนับแต่วันเลิกจ้างจนถึงวันที่รับโจทก์กลับเข้าทำงาน จำเลยให้การว่า เหตุที่เลิกจ้างเนื่องจากโจทก์ปฏิบัติหน้าที่ขับรถโดยสาร มีพฤติการณ์ส่อไปในทางทุจริตโดยเรียกเก็บเงินค่าโดยสารแล้วไม่นำเงินไปซื้อตั๋วตามระเบียบ จำเลยได้ตั้งกรรมการขึ้นสอบสวนแล้วมีความเห็นว่าโจทก์กระทำผิดจริง เป็นการทุจริตต่อหน้าที่อันเป็นการผิดวินัยอย่างร้ายแรงจึงมิใช่การเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ขอให้พิพากษายกฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานในตำแหน่งและอัตราค่าจ้างเดิมโดยนับอายุงานต่อเนื่อง ส่วนค่าเสียหายนั้นพิเคราะห์ตามพฤติการณ์แล้วให้จำเลยจ่ายครึ่งหนึ่งของส่วนที่เป็นเงินเดือนนับแต่วันเลิกจ้างจนกว่าจะรับโจทก์กลับเข้าทำงาน คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยก จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ปรากฏว่าศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยเฉพาะปัญหาข้อกฎหมายที่ว่าการสอบสวนความผิดชอบด้วยระเบียบข้อบังคับของการทำงานหรือไม่ส่วนข้อที่ว่าโจทก์ทุจริตต่อหน้าที่หรือไม่เป็นอุทธรณ์ข้อเท็จจริงมีคำสั่งไม่รับ และจำเลยไม่ได้อุทธรณ์คำสั่งนี้ สำหรับปัญหาตามข้ออุทธรณ์ของจำเลยดังกล่าวนั้น พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ศาลแรงงานกลางได้วินิจฉัยแล้วว่า โจทก์เพียงแต่ทำผิดระเบียบข้อบังคับของจำเลย ไม่ได้ทุจริตต่อหน้าที่อันถือว่าเป็นความผิดที่ร้ายแรง จึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมซึ่งปัญหาดังกล่าวเป็นอันยุติตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลางแล้ว เพราะจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับ เมื่อจำเลยไม่ได้อุทธรณ์ว่าแม้โจทก์เพียงกระทำผิดระเบียบข้อบังคับจำเลยก็มีสิทธิที่จะเลิกจ้างโจทก์ได้ไม่ถือว่าเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมแล้ว ข้ออุทธรณ์ของจำเลยตามปัญหาดังกล่าวข้างต้น แม้จะฟังว่าการสอบสวนความผิดชอบด้วยระเบียบของจำเลยหรือไม่ ก็ไม่ทำให้ผลของคำพิพากษาศาลแรงงานกลางเปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด จึงเป็นอุทธรณ์ในข้อที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย พิพากษายกอุทธรณ์ของจำเลย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 995/2529 นายสอน สรภูมิ โจทก์ บริษัทขนส่ง จำกัด จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นายสอน สรภูมิ · จำเลย - บริษัทขนส่ง จำกัด
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์ · สมบูรณ์ บุญภินนท์ · เพียร สุมิระ
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลแรงงานกลาง - นายธวัชชัย พิทักษ์พล · ศาลอุทธรณ์
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 4715/2542ฎีกา 7919/2553ฎีกา 4359/2540ฎีกา 367/2568ฎีกา 4838/2548ฎีกา 685/2550ฎีกา 1968/2533ฎีกา 2328/2533ฎีกา 8875/2542ฎีกา 5086/2537ฎีกา 3136/2524ฎีกา 2572/2541ฎีกา 4041/2542ฎีกา 1360/2544ฎีกา 859/2527ฎีกา 5712/2541ฎีกา 6252/2540ฎีกา 1733/2498ฎีกา 2709/2538ฎีกา 8938-8992/2552ฎีกา 1028/2564ฎีกา 9571/2544ฎีกา 5494/2541ฎีกา 6555/2538
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา