คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1197/2530

โจทก์อ้างเอกสารเป็นพยานโดยไม่ได้ส่งสำเนาให้แก่จำเลย แต่ข้อเท็จจริงตามเอกสารนั้นโจทก์เพียงใช้ประกอบคำเบิกความของพยานซึ่งมิได้เป็นประเด็นโต้เถียงกันในคดี ทั้งคำพิพากษาศาลแรงงานกลางที่วินิจฉัยข้อเท็จจริงก็ไม่ได้อ้างถึงหรือนำเอกสารนั้นมาใช้ในการวินิจฉัย ส่วนเอกสารฉบับที่ศาลใช้ในการวินิจฉัยคดี จำเลยก็ยอมรับข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในเอกสารนั้นแล้ว ดังนั้น โจทก์จึงไม่จำต้องส่งสำเนาเอกสารให้จำเลย.

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นลูกจ้างของโจทก์ โจทก์ไล่จำเลยออกจากงานฐานผิดวินัยอย่างร้ายแรงเนื่องจากจำเลยได้ปฏิบัติหน้าที่ด้วยความจงใจหรือประมาทเลินเล่อหลายประการทำให้โจทก์เสียหาย ขอให้ศาลบังคับให้จำเลยชำระค่าซื้อสินค้าเชื่อ คืนค่าจ้างที่โจทก์จ่ายเกินไป และชดใช้ค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า เหตุที่เกิดมิใช่ความผิดของจำเลย โจทก์ไม่เสียหาย จำเลยได้ชำระค่าสินค้าแล้ว จำเลยมีสิทธิได้รับค่าจ้างเพราะจำเลยไปทำงานในวันนั้น ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยชดใช้เงินพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า เอกสารที่โจทก์อ้างเป็นพยานโดยไม่ได้ส่งสำเนาให้แก่จำเลยตามกฎหมายคือเอกสารหมาย จ.๑,จ.๒, จ.๖, จ.๗, จ.๘, จ.๑๒ และ จ.๑๓ เอกสารหมาย จ.๑ คือคำสั่งของโจทก์ย้ายจำเลยจากหัวหน้าหมวดอบรม แผนกฝึกอบรม กองการเจ้าหน้าที่ฝ่ายบริหาร ไปเป็นทนายความแผนกทนายความ ฝ่ายบริหาร เอกสารหมาย จ.๒ คือทะเบียนการทำงานความชอบ ความผิด รายของจำเลย เอกสารหมาย จ.๖ คือหนังสือสัญญาจ้างที่โจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดวันดีเฟอร์นิชิ่ง ทำการก่อสร้างอาคารฯ ในบริเวณที่ดินของโจทก์เอกสารหมาย จ.๗ คือบันทึกข้อความของเจ้าหน้าที่ของโจทก์เกี่ยวกับการที่ห้างหุ้นส่วนดังกล่าวทำการก่อสร้างอาคารฯบกพร่องแล้วไม่ดำเนินการแก้ไข ขอให้โจทก์จ้างบริษัทอื่นเป็นผู้ทำการซ่อมแซมแทน และเรียกให้ห้างหุ้นส่วนดังกล่าวนำเงินค่าซ่อมแซมมาชำระแก่โจทก์เอกสารหมาย จ.๔ คือหนังสือทวงถามของโจทก์ขอให้ห้างหุ้นส่วนดังกล่าวนำเงินค่าซ่อมแซมมาชำระ เอกสารหมาย จ.๑๒ คือคำสั่งของโจทก์ไล่จำเลยออกจากงานฐานประพฤติผิดวินัยอย่างร้ายแรง และเอกสารหมาย จ.๑๓ คือบันทึกข้อความของกองประมวลบัญชีเรื่องแจ้งหนี้ของจำเลยเพื่อดำเนินคดีฟ้องร้องต่อไป ศาลฎีกาเห็นว่าตามคำฟ้องและคำให้การคดีมีประเด็นข้อพิพาทตามที่ศาลแรงงานกลางกำหนดเพียงว่าจำเลยมีความรับผิดต้องชำระเงินตามฟ้องแก่โจทก์หรือไม่ ส่วนข้อเท็จจริงตามเอกสารดังกล่าวที่โจทก์ใช้ประกอบคำเบิกความของพยานมิได้เป็นประเด็นโต้เถียงกันในคดีแต่อย่างใด ทั้งตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลางที่วินิจฉัยฟังข้อเท็จจริงมา ไม่ปรากฏว่าได้อ้างถึงหรือนำเอกสารที่จำเลยคัดค้านว่ามิได้ส่งสำเนาให้จำเลยดังกล่าวมาใช้ในการวินิจฉัยคดีแต่อย่างใด นอกจากเอกสารหมาย จ.๑๓ ซึ่งจำเลยก็ยอมรับข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในเอกสารนั้นแล้วดังนั้นโจทก์จึงไม่จำต้องส่งสำเนาเอกสารนั้นให้แก่จำเลย พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1197/2530 องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ โจทก์ นายวงศ์ แสงวิเชียร จำเลย