⚖️ LawAraiค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 3041/2522

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3041/2522

ป.พ.พ. ม.420, 425 · ป.วิ.แพ่ง ม.57, 58, 90

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
สำนวนการสอบสวนเป็นพยานเอกสารที่คู่ความมีสิทธิอ้างอิงเป็นพยานหลักฐานสนับสนุนข้ออ้างหรือข้อเถียงของตนได้

ย่อคำพิพากษา

สำนวนการสอบสวนเป็นพยานเอกสารที่คู่ความมีสิทธิอ้างอิงเป็นพยานหลักฐานสนับสนุนข้ออ้างหรือข้อเถียงของตนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 90 จึงรับฟังประกอบคำพยานโจทก์ได้

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.57 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.58 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.90 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.420 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.425

🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.57 → ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.58 → ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.90 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.420 →

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๒ และที่ ๓ ซึ่งเป็นเจ้าของรถยนต์คันหนึ่ง จำเลยที่ ๑ ขับรถยนต์ของจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ในทางการที่จ้าง โดยประมาทชนรถยนต์ของโจทก์เสียหายรวม ๑๐๕,๐๐๐ บาท ขอให้จำเลยทั้งสามร่วมกันหรือแทนกันชำระค่าเสียหาย ๑๐๕,๐๐๐ บาทพร้อมดอกเบี้ย จำเลยที่ ๒ ยื่นคำร้องขอให้ศาลหมายเรียกบริษัททิพยประกันภัย จำกัด เข้ามาเป็นจำเลยร่วม ศาลอนุญาต จำเลยทั้งสามให้การว่า จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ มิใช่นายจ้างของจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๓ โดยสารไปในรถที่จำเลยที่ ๑ ขับ จำเลยที่ ๒ เป็นเจ้าของรถยนต์ โจทก์มิใช่เจ้าของรถยนต์ตามที่อ้าง ค่าเสียหายโจทก์ไม่ถึงตามฟ้อง ฟ้องเกี่ยวกับค่ารักษาพยาบาลเคลือบคลุม ขอให้ยกฟ้อง จำเลยร่วมให้การว่า ผู้เอาประกันภัยคือ บริษัทเจริญโภคภัณฑ์อุตสาหกรรม จำกัด ไม่ใช่จำเลยที่ ๒ จำเลยร่วมเลยไม่ต้องรับผิด จำเลยที่ ๑ ไม่ได้ประมาท เหตุที่เกิดเพราะความผิดของโจทก์ ฟ้องโจทก์เกี่ยวกับค่าเสียหายไม่เป็นความจริงและเป็นฟ้องเคลือบคลุมขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามชำระค่าเสียหาย ๔๑,๐๐๐ บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยทั้งสามอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ ๓ จำเลยทั้งสามฎีกา (ศาลชั้นต้นสั่งรับเฉพาะฎีกาของจำเลยที่ ๑ ที่ ๒) ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยฎีกาโต้แย้งว่าสำนวนการสอบสวนเอกสารหมาย จ.๑ เป็นพยานบอกเล่าและเป็นพยานนอกสำนวนเพราะไม่มีพยานปากใดเบิกความถึง รับฟังไม่ได้นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าสำนวนการสอบสวนเป็นพยานเอกสารที่คู่ความมีสิทธิอ้างอิงเป็นพยานหลักฐานสนับสนุนข้ออ้างหรือข้อเถียงของตนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาศาลแพ่ง มาตรา ๙๐ สำนวนการสอบสวนดังกล่าวจึงรับฟังประกอบคำพยานโจทก์ได้ ส่วนที่จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ฎีกาขอให้บริษัททิพยประกันภัย จำกัด จำเลยร่วมรับผิดต่อโจทก์ตามกรมธรรม์ประกันภัยด้วยนั้น เห็นว่าบริษัทเจริญโภคภัณฑ์อุตสาหกรรม จำกัด ผู้เอาประกันภัยไม่ได้เป็นนายจ้างของจำเลยที่ ๑ ไม่ต้องรับผิดอย่างใดในกรณีนี้ จำเลยร่วมผู้ประกันภัยจึงไม่ต้องรับผิดด้วย พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3041/2522 พันจ่าอากาศเอกสมโภชน์ ทรัพย์ประดิษฐ์ โจทก์ นายเสา หอมอ่อน กับพวก ล. บริษัททิพยประกันภัย จำกัด จำเลยร่วม

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - พันจ่าอากาศเอกสมโภชน์ ทรัพย์ประดิษฐ์ · ล. - นายเสา หอมอ่อน กับพวก · จำเลยร่วม - บริษัททิพยประกันภัย จำกัด
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)จรัญ สำเร็จประสงค์ · ขจร หะวานนท์ · สุทิน เลิศวิรุฬห์
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลแพ่ง - นายไพรัช วงศ์วัฒนะ · ศาลอุทธรณ์ - นายอำนวย อินทุภูติ
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 883/2518ฎีกา 2580/2544ฎีกา 79/2486ฎีกา 988/2485ฎีกา 4976/2536ฎีกา 609/2526ฎีกา 681/2506ฎีกา 4715/2542ฎีกา 22/2511ฎีกา 4513/2533ฎีกา 1197/2530ฎีกา 3651/2526ฎีกา 2732/2534ฎีกา 2834/2527ฎีกา 246/2530ฎีกา 8203/2538ฎีกา 1538/2518ฎีกา 12017/2557ฎีกา 149/2526ฎีกา 1000/2505ฎีกา 602/2488ฎีกา 1124/2479ฎีกา 7335/2538ฎีกา 3452/2537
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา