⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 2021/2530

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2021/2530

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
เอกสารที่อ้างว่าเป็นการชำระหนี้เงินกู้ ต้องมีลายมือชื่อของผู้ให้กู้เป็นสำคัญ หากเอกสารนั้นเป็นเพียงการคิดบัญชีระหว่างบุคคลอื่น และไม่มีข้อความแสดงว่าบุคคลนั้นกระทำการแทนผู้ให้กู้ เอกสารนั้นจึงไม่ถือเป็นหลักฐานการชำระหนี้ตามกฎหมาย

ย่อคำพิพากษา

เอกสารที่จำเลยอ้างว่าเป็นหลักฐานการใช้เงิน โจทก์มิได้ทำขึ้นและมิได้ลงลายมือชื่อรับรู้ จำนวนเงินก็ไม่ตรงตามที่โจทก์ฟ้องทั้งไม่มีข้อความตอนใด กล่าวพาดพิง ถึงตัวโจทก์ เอกสารดังกล่าวเป็นเพียงเอกสารการคิดบัญชีระหว่างภริยาโจทก์กับจำเลยเท่านั้น ไม่มีความตอนใด ที่แสดงว่าภริยาโจทก์กระทำในนามของโจทก์หรือเป็นตัวแทนของโจทก์ เอกสารดังกล่าวจึงไม่เป็นหลักฐานการชำระหนี้ที่ลงลายมือชื่อโจทก์ผู้ให้ยืมตามความหมายแห่ง ป.พ.พ. มาตรา 653วรรคสอง.

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.653

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยชำระหนี้เงินกู้พร้อมดอกเบี้ย จำเลยให้การและแก้ไขคำให้การว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ และภริยาโจทก์ไปหลายครั้ง โจทก์และภริยาโจทก์เป็นตัวแทนซึ่งกันและกันเกี่ยวกับการให้กู้ยืมและรับเงินจำเลยได้ชำระหนี้ให้โจทก์และภริยาโจทก์ ซึ่งเป็นตัวแทนซึ่งกันและกันไปเสร็จสิ้นแล้วมีหลักฐานการชำระหนี้ตามเอกสารท้ายคำให้การหมายเลข 2 ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยกู้เงินโจทก์ไปตามฟ้องจริง แต่ได้ชำระหนี้ให้โจทก์แล้ว พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยชำระเงินพร้อมดอกเบี้ยตามฟ้องแก่โจทก์ ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ให้เป็นพับ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิพากษาว่า "ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653วรรคสอง บัญญัติไว้ว่า "ในการกู้ยืมเงินที่มีหลักฐานเป็นหนังสือนั้นท่านว่าจะนำสืบการใช้เงินได้ต่อเมื่อมีหลักฐานเป็นหนังสืออย่างใดอย่างหนึ่งลงลายมือชื่อผู้ให้ยืมมาแสดง ฯลฯ" ได้ความว่าเอกสารหมายล.2 มิใช่เอกสารที่โจทก์เป็นผู้ทำขึ้นทั้งโจทก์มิได้ลงชื่อรับรู้ในเอกสารดังกล่าวนี้ด้วย แต่เป็นเอกสารการคิดบัญชีระหว่างภริยาโจทก์กับจำเลยจำนวนเงินก็ไม่ตรงตามที่โจทก์ฟ้อง ในเอกสารดังกล่าวไม่มีข้อความตอนใดที่แสดงว่าภริยาโจทก์กระทำในนามของโจทก์หรือเป็นตัวแทนโจทก์เลย ทั้งไม่มีข้อความตอนใดกล่าวพาดพิงถึงตัวโจทก์ด้วย ดังนั้นเอกสารดังกล่าวจึงเป็นเรื่องระหว่างภริยาโจทก์กับจำเลยเท่านั้นไม่มีผลผูกมัดตัวโจทก์ด้วย เอกสารหมาย ล.2 จึงไม่เป็นหลักฐานการชำระหนี้ที่ลงลายมือชื่อโจทก์ผู้ให้ยืมตามความหมายแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 วรรคสอง จำเลยจึงต้องรับผิดชำระหนี้ให้โจทก์ตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาให้เป็นพับ". ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2021/2530 นาย ลือ เกียรติ กิจรัมย์ โจทก์ นาง เสงี่ยม ลิขิตอาคเนย์ จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นาย ลือ เกียรติ กิจรัมย์ · จำเลย - นาง เสงี่ยม ลิขิตอาคเนย์
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)เสงี่ยม ทวีชัยการ · ยนต์ พิรวินิจ · คำนึง อุไรรัตน์
แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการ

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 320/2482ฎีกา 1345/2532ฎีกา 1462/2565ฎีกา 2923/2525ฎีกา 1452/2511ฎีกา 552/2548ฎีกา 2776/2525ฎีกา 231/2482ฎีกา 170/2546ฎีกา 2721/2548ฎีกา 94/2474ฎีกา 272/2490ฎีกา 1897/2538ฎีกา 199/2537ฎีกา 1277/2493ฎีกา 1578/2493ฎีกา 1313/2515ฎีกา 8732/2549ฎีกา 275/2487ฎีกา 978/2510ฎีกา 2195/2533ฎีกา 794/2509ฎีกา 3055/2526ฎีกา 1896/2492
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · สำนักงานส่งเสริมงานตุลาการ