คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2021/2530
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
เอกสารที่อ้างว่าเป็นการชำระหนี้เงินกู้ ต้องมีลายมือชื่อของผู้ให้กู้เป็นสำคัญ หากเอกสารนั้นเป็นเพียงการคิดบัญชีระหว่างบุคคลอื่น และไม่มีข้อความแสดงว่าบุคคลนั้นกระทำการแทนผู้ให้กู้ เอกสารนั้นจึงไม่ถือเป็นหลักฐานการชำระหนี้ตามกฎหมาย
ย่อคำพิพากษา
เอกสารที่จำเลยอ้างว่าเป็นหลักฐานการใช้เงิน โจทก์มิได้ทำขึ้นและมิได้ลงลายมือชื่อรับรู้ จำนวนเงินก็ไม่ตรงตามที่โจทก์ฟ้องทั้งไม่มีข้อความตอนใด กล่าวพาดพิง ถึงตัวโจทก์ เอกสารดังกล่าวเป็นเพียงเอกสารการคิดบัญชีระหว่างภริยาโจทก์กับจำเลยเท่านั้น ไม่มีความตอนใด ที่แสดงว่าภริยาโจทก์กระทำในนามของโจทก์หรือเป็นตัวแทนของโจทก์ เอกสารดังกล่าวจึงไม่เป็นหลักฐานการชำระหนี้ที่ลงลายมือชื่อโจทก์ผู้ให้ยืมตามความหมายแห่ง ป.พ.พ. มาตรา 653วรรคสอง.
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยชำระหนี้เงินกู้พร้อมดอกเบี้ย
จำเลยให้การและแก้ไขคำให้การว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ และภริยาโจทก์ไปหลายครั้ง โจทก์และภริยาโจทก์เป็นตัวแทนซึ่งกันและกันเกี่ยวกับการให้กู้ยืมและรับเงินจำเลยได้ชำระหนี้ให้โจทก์และภริยาโจทก์ ซึ่งเป็นตัวแทนซึ่งกันและกันไปเสร็จสิ้นแล้วมีหลักฐานการชำระหนี้ตามเอกสารท้ายคำให้การหมายเลข 2
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยกู้เงินโจทก์ไปตามฟ้องจริง แต่ได้ชำระหนี้ให้โจทก์แล้ว พิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยชำระเงินพร้อมดอกเบี้ยตามฟ้องแก่โจทก์ ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ให้เป็นพับ
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาพิพากษาว่า "ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653วรรคสอง บัญญัติไว้ว่า "ในการกู้ยืมเงินที่มีหลักฐานเป็นหนังสือนั้นท่านว่าจะนำสืบการใช้เงินได้ต่อเมื่อมีหลักฐานเป็นหนังสืออย่างใดอย่างหนึ่งลงลายมือชื่อผู้ให้ยืมมาแสดง ฯลฯ" ได้ความว่าเอกสารหมายล.2 มิใช่เอกสารที่โจทก์เป็นผู้ทำขึ้นทั้งโจทก์มิได้ลงชื่อรับรู้ในเอกสารดังกล่าวนี้ด้วย แต่เป็นเอกสารการคิดบัญชีระหว่างภริยาโจทก์กับจำเลยจำนวนเงินก็ไม่ตรงตามที่โจทก์ฟ้อง ในเอกสารดังกล่าวไม่มีข้อความตอนใดที่แสดงว่าภริยาโจทก์กระทำในนามของโจทก์หรือเป็นตัวแทนโจทก์เลย ทั้งไม่มีข้อความตอนใดกล่าวพาดพิงถึงตัวโจทก์ด้วย ดังนั้นเอกสารดังกล่าวจึงเป็นเรื่องระหว่างภริยาโจทก์กับจำเลยเท่านั้นไม่มีผลผูกมัดตัวโจทก์ด้วย เอกสารหมาย ล.2 จึงไม่เป็นหลักฐานการชำระหนี้ที่ลงลายมือชื่อโจทก์ผู้ให้ยืมตามความหมายแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 วรรคสอง จำเลยจึงต้องรับผิดชำระหนี้ให้โจทก์ตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น
พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาให้เป็นพับ".
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2021/2530
นาย ลือ เกียรติ กิจรัมย์ โจทก์
นาง เสงี่ยม ลิขิตอาคเนย์ จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นาย ลือ เกียรติ กิจรัมย์ · จำเลย - นาง เสงี่ยม ลิขิตอาคเนย์ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | เสงี่ยม ทวีชัยการ · ยนต์ พิรวินิจ · คำนึง อุไรรัตน์ |
| แหล่งที่มา | สำนักงานส่งเสริมงานตุลาการ |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · สำนักงานส่งเสริมงานตุลาการ