คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1937/2531

จำเลยเอามีดพร้าวางบนคอผู้เสียหายแล้วเกิดการแย่งมีดกันทำให้บริเวณต้นคอด้านซ้ายของผู้เสียหายมีรอยถูกกระแทกด้วยของแข็งเป็นปื้นสีแดงและมีรอยถลอกเป็นเส้นยาว 3 นิ้วฟุต ดังนี้ ยังถือไม่ได้ว่าเป็นบาดแผลถึงกับเป็นเหตุให้รับอันตรายแก่กาย จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 391

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๘๐ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้อง จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงน่าเชื่อตามคำเบิกความของจำเลยว่าบาดแผลของผู้เสียหายเกิดจากจำเลยเอามีดพร้าของกลางวางบนคอผู้เสียหาย แล้วเกิดการแย่งมีดกันขึ้น ไม่ใช่เกิดจากจำเลยฟันผู้เสียหาย บาดแผลดังกล่าวแพทย์ผู้ตรวจให้ความเห็นว่าบริเวณต้นคอด้านซ้ายมีรอยกระแทกด้วยของแข็งเป็นปื้นสีแดงและมีรอยถลอกเป็นเส้นยาว ๓ นิ้วฟุตเท่านั้นยังถือไม่ได้ว่าเป็นบาดแผลถึงกับเป็นเหตุให้รับอันตรายแก่กาย จำเลยจึงมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๑ พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๙๑. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1937/2531 พนักงานอัยการจังหวัดนครศรีธรรมราช โจทก์ นายภิรมย์ เอียดรอด จำเลย