⚖️ LawAraiค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 5404/2533

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5404/2533

ป.พ.พ. ม.1653, 1656, 1705

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
พยานในพินัยกรรมตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1653 วรรคหนึ่ง หมายถึงพยานที่ลงลายมือชื่อในแบบพินัยกรรมเท่านั้น การเป็นผู้รับพินัยกรรมและอยู่ในที่เกิดเหตุขณะทำพินัยกรรม แต่ไม่ได้ลงลายมือชื่อเป็นพยาน ไม่ทำให้พินัยกรรมนั้นตกเป็นโมฆะ.

ย่อคำพิพากษา

พยานในพินัยกรรมซึ่งจะเป็นผู้รับทรัพย์ตามพินัยกรรมนั้นไม่ได้ตามความหมายแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1653วรรคหนึ่ง หมายถึงพยานซึ่งต้องลงลายมือชื่อในแบบพินัยกรรมที่ทำขึ้นนั้น ส่วนการที่จำเลยซึ่งเป็นผู้รับทรัพย์ตามพินัยกรรมนั่งอยู่ด้วยในขณะที่ผู้ทำพินัยกรรมทำพินัยกรรม แต่มิได้ลงลายมือชื่อเป็นพยานในพินัยกรรม หาเป็นพยานในพินัยกรรมตามบทบัญญัติดังกล่าวไม่ พินัยกรรมดังกล่าวจึงไม่ตกเป็นโมฆะ.

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1653 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1656 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1705

🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1653 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1656 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1705 →

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของนายหมัดเจ๊ะดะระหมาน ผู้ตาย ก่อนนายหมัดถึงแก่กรรม จำเลยทั้งสองได้ทำพินัยกรรมซึ่งคบคิดกันทำขึ้นพร้อมแสดงเจตนาลวงโดยพูดจาเกลี้ยกล่อมนายหมัดซึ่งมีอายุ ๑๐๐ ปี ไม่สามารถรับผิดชอบได้ด้วยตนเองว่าขอให้นายหมัดมอบอำนาจให้จำเลยทั้งสองเป็นผู้แบ่งทรัพย์มรดกแก่ทายาทเพื่อมิให้เกิดความยุ่งยากต่อทายาทในภายหลัง นายหมัดสำคัญผิดกับไม่สามารถเข้าใจข้อความในหนังสือดังกล่าว จึงลงลายมือชื่อพร้อมกับพิมพ์ลายนิ้วมือลงในหนังสือพินัยกรรมดังกล่าว หรือมิฉะนั้นจำเลยทั้งสองบังคับข่มขู่ให้นายหมัดลงลายมือชื่อ และพิมพ์นิ้วมือในพินัยกรรมดังกล่าว พินัยกรรมดังกล่าวจึงไม่มีผลบังคับ ขอให้เพิกถอนพินัยกรรมดังกล่าว จำเลยทั้งสองให้การว่า นายหมัดทพินัยกรรมขึ้นตามความประสงค์เอง และกระทำการขณะที่มีสติสัมปชัญญะดี พินัยกรรมดังกล่าวจึงสมบูรณ์ตามกฎหมาย ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า นายหมัดทำพินัยกรรมโดยใจสมัครในขณะมีสติสัมปชัญญะปกติ ส่วนที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยทั้งสองนั่งอยู่ด้วยในขณะนายหมัดทำพินัยกรรม เท่ากับจำเลยทั้งสองเป็นพยานรู้เห็นในการทำพินัยกรรม มีฐานะเสมือนพยานลงลายมือชื่อในพินัยกรรม พินัยกรรมจึงตกเป็นโมฆะนั้น เห็นว่า พยานในพินัยกรรมซึ่งจะเป็นผู้รับทรัพย์ตามพินัยกรรมนั้นไม่ได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๖๕๓วรรคหนึ่ง หมายถึงพยานซึ่งต้องลงลายมือชื่อในแบบพินัยกรรมที่ทำขึ้นนั้น ส่วนการที่มีผู้นั่งอยู่ด้วยในขณะที่ผู้ทำพินัยกรรมทำพินัยกรรม แต่มิได้ลงลายมือชื่อเป็นพยานในพินัยกรรม จึงหาเป็นพยานในพินัยกรรมตามบทบัญญัติดังกล่าวไม่ คดีนี้ได้ความว่าจำเลยทั้งสองนั่งอยู่ด้วยในขณะที่นายหมัดทำพินัยกรรมเท่านั้น จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสองเป็นพยานลงลายมือชื่อในพินัยกรรม พินัยกรรมจึงไม่ตกเป็นโมฆะ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5404/2533 นายทุ่น เจ๊ะดะระหมาน โจทก์ นายบุญหาร เจ๊ะดะระหมาน กับพวก จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นายทุ่น เจ๊ะดะระหมาน · จำเลย - นายบุญหาร เจ๊ะดะระหมาน กับพวก
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)บุญส่ง วรรณกลาง · วิทวัส อยู่วัฒนา · ตัน เวทไว
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 5753/2531ฎีกา 359/2521ฎีกา 4397/2553ฎีกา 1253/2511ฎีกา 6290/2538ฎีกา 1572/2492ฎีกา 1358/2505ฎีกา 860/2492ฎีกา 1579/2524ฎีกา 4698/2552ฎีกา 3189/2533ฎีกา 1193/2520ฎีกา 4136/2529ฎีกา 2072/2522ฎีกา 2890/2529ฎีกา 2659/2517ฎีกา 2113/2492ฎีกา 894/2534ฎีกา 1338/2481ฎีกา 17338/2555ฎีกา 3001/2538ฎีกา 954/2485ฎีกา 111/2497ฎีกา 5560/2545
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา