คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1413/2535

ป.อ. ภาค 1 ลักษณะ 1 หมวด 9 บัญญัติเรื่องอายุความคดีอาญาไว้เป็นพิเศษโดยเฉพาะ จะนำบทบัญญัติเรื่องเหตุสุดวิสัยที่ทำให้ไม่สามารถทำให้อายุความสะดุดหยุดลงอันเป็นเหตุให้อายุความยังไม่ครบบริบูรณ์ตาม ป.พ.พ. มาตรา 187 มาใช้ในคดีอาญาด้วยไม่ได้.

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341, 83,91 พระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. 2528 มาตรา 30,82 และให้จำเลยคืนเงินจำนวน 25,000 บาทแก่ผู้เสียหายด้วย จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 341, 83 จำคุก 6 เดือน ให้จำเลยคืนเงินจำนวน 25,000 บาทแก่ผู้เสียหาย ข้อหาอื่นให้ยก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 และยกคำขอในส่วนให้จำเลยคืนเงินแก่ผู้เสียหายด้วย นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...ความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 341 เป็นความผิดอันยอมความได้ ซึ่งผู้เสียหายจะต้องร้องทุกข์เสียภายในกำหนด 3 เดือน นับแต่วันรู้เรื่องความผิดและรู้ตัวผู้กระทำผิด มิฉะนั้นคดีเป็นอันขาดอายุความตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 96ที่โจทก์ฎีกาว่าผู้เสียหายไม่อาจร้องทุกข์ภายในกำหนดเวลาตามกฎหมายได้เพราะผู้เสียหายถูกจำคุกอยู่ที่ประเทศสิงคโปร์เป็นเวลา 4 เดือนเป็นภาวะสุดวิสัยที่ผู้เสียหายจะร้องทุกข์ได้ทันตามกำหนด แต่ทันใดที่ผู้เสียหายกลับถึงบ้านก็รีบร้องทุกข์ให้ดำเนินคดีแก่จำเลยทันทีคดีโจทก์จึงไม่ขาดอายุความนั้น เห็นว่า เกี่ยวกับความผิดอาญาประมวลกฎหมายอาญาภาค 1 ลักษณะ 1 หมวด 9 บัญญัติเรื่องอายุความคดีอาญาไว้เป็นพิเศษโดยเฉพาะแล้ว โดยหาได้มีบทบัญญัติเรื่องเหตุสุดวิสัยที่ทำให้ไม่สามารถทำให้อายุความสะดุดหยุดลงอันเป็นเหตุให้อายุความยังไม่ครบบริบูรณ์ ดังที่บัญญัติในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 187 ด้วยไม่ ดังนั้น จะนำบทบัญญัติดังกล่าวมาใช้ในคดีอาญาด้วยไม่ได้ คดีนี้ผู้เสียหายรู้เรื่องความผิดและรู้ตัวจำเลยผู้กระทำผิดเมื่อประมาณวันที่ 30 พฤศจิกายน 2531 แต่ผู้เสียหายร้องทุกข์ให้ดำเนินคดีแก่จำเลยเมื่อวันที่ 10 เมษายน 2532 ซึ่งเกินกว่า 3 เดือนนับแต่วันรู้เรื่องความผิดและรู้ตัวผู้กระทำผิดแล้ว คดีโจทก์จึงขาดอายุความ ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายกฟ้องโจทก์สำหรับความผิดฐานฉ้อโกง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 และยกคำขอให้จำเลยคืนเงินแก่ผู้เสียหายนั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น" พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1413/2535 พนักงานอัยการ จังหวัด ชัยภูมิ โจทก์ นาย จันทร์ ขึ้น กัน กง จำเลย