คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2527/2535

ความว่า โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์โจทก์มิได้โต้แย้งคำสั่งไม่รับฟ้องของศาล จึงไม่รับอุทธรณ์โจทก์ โจทก์เห็นว่า โจทก์ยื่นฟ้องคดีนี้ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้ยกฟ้องโจทก์โดยมีคำสั่งเกี่ยวโยงถึงคำพิพากษาศาลฎีกาที่2527/2535 โจทก์จึงอุทธรณ์ โดยแสดงเหตุผลอื่นควบคู่กับโต้แย้ง คำพิพากษาศาลฎีกาดังกล่าว โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของโจทก์ด้วย หมายเหตุ จำเลยแถลงคัดค้าน (อันดับ 7) โจทก์ฟ้องขอให้ศาลมีคำสั่ง ให้จำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงาน ให้จำเลยจ่ายเงินต่าง ๆ ตามกฎหมายแก่โจทก์ ฯลฯ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่า พิเคราะห์คำฟ้องโจทก์แล้วเห็นว่าโจทก์เคยยื่นฟ้องและศาลฎีกาได้มีคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2827/2535(31 สิงหาคม 2535 โดยศาลแรงงานกลางได้อ่านคำพิพากษาในวันนี้แล้ว) คดีถึงที่สุด ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องซ้ำ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 2) โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 3) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว อุทธรณ์ของโจทก์มิได้กล่าวไว้โดยชัดแจ้งว่าคำสั่งของศาลแรงงานกลางไม่ชอบอย่างไร จึงเป็นอุทธรณ์ที่ไม่ชอบตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 225 วรรคแรกประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 31 ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์นั้นศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยในผล ให้ยกคำร้อง