คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2667/2536

แบบใบอนุญาตขับรถเป็นเอกสารราชการซึ่งเจ้าพนักงานได้จัดทำขึ้นตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 1(8) ผู้ใดจะทำขึ้นเองไม่ได้การที่จำเลยพิมพ์แบบใบอนุญาตขับรถขึ้นเอง โดยปรากฏข้อความบางส่วนให้เห็นเป็นประจักษ์ว่าเป็นแบบใบอนุญาตของทางราชการที่แท้จริง แม้ยังไม่กรอกข้อความอื่นลงไปก็เป็นการปลอมข้อความบางส่วนลงไปแล้วจึงเป็นการปลอมเอกสารราชการ จำเลยปลอมแสตมป์ที่ใช้สำหรับการภาษีอากรอันเป็นความผิดตามมาตรา 254 และจำเลยมีเครื่องมือหรือวัตถุเพื่อใช้ในการปลอมอันเป็นความผิดตามมาตรา 261 ด้วย จึงลงโทษจำเลยตามมาตรา 254 ได้เพียงกระทงเดียวตามมาตรา 263 แม้คู่ความจะมิได้ฎีกาในปัญหานี้แต่ปัญหาดังกล่าวเป็นข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 195 วรรคสอง,225

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 32, 33, 83, 91, 254, 261, 264, 265 พระราชบัญญัติสุราพ.ศ. 2493 มาตรา 44 และริบของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83, 254, 261, 265 พระราชบัญญัติสุรา พ.ศ. 2493มาตราเรียงกระทงลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฐานปลอมแสตมป์ที่ใช้สำหรับการภาษีอากรจำคุก 3 ปี ฐานมีแสตมป์สุราปลอมจำคุก1 ปี ฐานมีเครื่องมือและวัตถุเพื่อใช้ในการปลอมแปลงจำคุก 1 ปี ฐานปลอมเอกสารราชการจำคุก 2 ปี รวมจำคุก 7 ปี จำเลยให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณานับเป็นเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลย4 ปี 8 เดือน ริบของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์เฉพาะในข้อหาปลอมเอกสารราชการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 265 และคืนแม่พิมพ์ใบอนุญาตขับรถแก่เจ้าของ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยมีเจตนาปลอมใบอนุญาตขับรถเมื่อแบบใบอนุญาตขับรถเป็นเอกสารราชการซึ่งเจ้าพนักงานได้จัดทำขึ้นตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 1 (8) ผู้ใดจะทำขึ้นเองไม่ได้ การที่จำเลยพิมพ์แบบใบอนุญาตขับรถขึ้นเอง โดยปรากฏข้อความบางส่วนให้เห็นเป็นประจักษ์ว่าเป็นแบบใบอนุญาตขับรถของทางราชการที่แท้จริง แม้ยังไม่กรอกข้อความอื่นลงไปก็เป็นการปลอมข้อความบางส่วนลงไปแล้ว จึงเป็นการปลอมเอกสารราชการทำให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นแบบใบอนุญาตขับรถของทางราชการที่แท้จริงประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 263 บัญญัติว่า "ถ้าผู้กระทำความผิดตามมาตรา 250 มาตรา 251 มาตรา 254 มาตรา 256 มาตรา 258 มาตรา259 หรือ มาตรา 262 ได้กระทำความผิดตามมาตราอื่นที่บัญญัติไว้ในหมวดนี้ อันเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดจากการกระทำความผิดนั้นด้วยให้ลงโทษผู้นั้นตามมาตรา 250 มาตรา 251 มาตรา 254 มาตรา 256มาตรา 258 มาตรา 259 หรือมาตรา 262 แต่กระทงเดียว" ดังนั้นเมื่อจำเลยปลอมแสตมป์ที่ใช้สำหรับการภาษีอากรอันเป็นความผิดตามมาตรา 254 และจำเลยมีเครื่องมือหรือวัตถุเพื่อใช้ในการปลอมอันเป็นความผิดตามมาตรา 261 ด้วย จึงลงโทษจำเลยตามมาตรา 254 ได้เพียงกระทงเดียวตามมาตรา 263 ดังกล่าว แม้คู่ความจะมิได้ฎีกาแต่ปัญหานี้เป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ศาลฎีกามีอำนาจหยิบยกขึ้นวินิจฉัยได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 195 วรรคสอง, 225 พิพากษาแก้เป็นว่า ความผิดฐานปลอมแสตมป์ที่ใช้สำหรับการเสียภาษีอากร และฐานมีเครื่องมือและวัตถุเพื่อใช้ในการปลอมแปลง ลงโทษฐานปลอมแสตมป์ที่ใช้สำหรับการเสียภาษีอากรเพียงกระทงเดียวจำคุก3 ปี ฐานมีแสตมป์สุราปลอม จำคุก 1 ปี ฐานปลอมเอกสารราชการจำคุก2 ปี รวมจำคุก 6 ปี จำเลยให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณานับเป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลย 4 ปี ริบของกลางทั้งหมด นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2667/2536 พนักงานอัยการ กรมอัยการ โจทก์ นาย สวัสดิ์ ศิลป สถิต ถาวร จำเลย