คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8137/2538
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
เมื่อผู้ตายเป็นผู้ก่อให้เกิดการกระทำผิดอยู่มาก ถือเป็นเหตุอันควรปรานีในการรอการลงโทษจำเลย.
ย่อคำพิพากษา
ในคดีอาญาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้จำเลยที่ 2 จะขับรถโดยประมาทเป็นเหตุให้รถซึ่งจำเลยที่ 2 ขับชนกับรถซึ่งผู้ตายขับ ทำให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย แต่ปรากฏตามคำฟ้องว่าผู้ตายเป็นฝ่ายประมาทด้วย และข้อเท็จจริงได้ความว่าสาเหตุที่รถชนกันนั้นเป็นเพราะผู้ตายกลับรถกลางถนนในเขตชุมนุมชน ผู้ตายจึงเป็นผู้ก่อให้เกิดการกระทำผิดอยู่มาก กรณีมีเหตุอันควรปรานีรอการลงโทษให้จำเลยที่ 2 ดังนี้ ศาลฎีกามิได้วินิจฉัยว่า ผู้ตายกระทำโดยประมาทเลินเล่อมากกว่าจำเลยที่ 2 ศาลฎีกาเพียงแต่ให้เหตุผลว่า ผู้ตายเป็นผู้ก่อให้เกิดการกระทำผิดอยู่มาก ควรรอการลงโทษให้จำเลยที่ 2 เท่านั้น
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางรัตนา ภู่ชนะกิจหรือนิยมรัตน์ · จำเลย - ๘ บริษัทขนส่ง จำกัด กับพวก · จำเลยร่วม - นางอนงค์ ศรีสุขุมบวรชัย |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | สถิตย์ ไพเราะ · พรชัย สมรรถเวช · สมคิด ไตรโสรัส |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลแพ่ง - นายสุนทร พิมพ์อักษร · ศาลอุทธรณ์ - นายสวรรค์ ศักดารักษ์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา