คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2820/2539
ป.พ.พ. ม.1713 · ป.วิ.แพ่ง ม.264
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การขอคุ้มครองชั่วคราวในคดีขอตั้งผู้จัดการมรดกที่ประเด็นข้อพิพาทมีเพียงว่าผู้ใดสมควรเป็นผู้จัดการมรดกนั้น จะต้องเป็นการคุ้มครองประโยชน์ที่เกี่ยวข้องกับการได้เป็นผู้จัดการมรดกเท่านั้น ไม่ใช่การคุ้มครองประโยชน์ในทรัพย์มรดกโดยตรง
ย่อคำพิพากษา
ในคดีขอตั้งผู้จัดการมรดกที่มีประเด็นข้อพิพาทเพียงว่า ผู้ร้องหรือผู้คัดค้านสมควรเป็นผู้จัดการมรดกนั้น ประโยชน์ของผู้ร้องและผู้คัดค้านอยู่ที่การจะได้เป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายหรือไม่เท่านั้น ไม่ได้อยู่ที่การจะได้รับส่วนแบ่งในทรัพย์มรดกของผู้ตาย การที่ผู้คัดค้านขอคุ้มครองชั่วคราวในเรื่องเกี่ยวกับการรักษาประโยชน์ในทรัพย์มรดกจึงไม่อยู่ในกำหนดวิธีการเพื่อคุ้มครองประโยชน์ในระหว่างพิจารณาหรือเพื่อบังคับตามคำพิพากษาตาม ป.วิ.พ. มาตรา 264
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.264 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1713 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | ผู้ร้อง - พันตำรวจตรีสวัสดิ์ เศรษฐยานนท์ · ผู้คัดค้าน - นายธนิศ นิรามัย |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | บุญธรรม อยู่พุก · ณรงค์ ตันติเตมิท · ปรีชา บูรณะไทย |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดจันทบุรี - นายไมตรี ศิริเมธารักษ์ · ศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายเกรียงชัย จึงจตุรพิธ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา