คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4235/2541
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
1. การรับฝากทรัพย์โดยมีบำเหน็จนั้น แม้จะมีการเรียกเก็บค่าบริการเป็นรายเดือน และมีระเบียบให้เจ้าของรถต้องฝากกุญแจไว้เพื่อความสะดวกในการเลื่อนรถ ก็ถือเป็นการรับฝากทรัพย์ ไม่ใช่การให้เช่าสถานที่จอดรถ
2. ศาลอุทธรณ์จะกำหนดให้จำเลยใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์แทนโจทก์ไม่ได้ หากโจทก์ไม่ได้ยื่นอุทธรณ์หรือยื่นคำแก้อุทธรณ์
ย่อคำพิพากษา
โจทก์นำรถยนต์ไปฝากไว้กับจำเลย จำเลยเรียกเก็บค่าฝากเป็นรายเดือน มีระเบียบว่าเจ้าของรถต้องฝากกุญแจไว้กับจำเลยเพื่อจำเลยเลื่อนรถได้ในกรณีที่มีรถอื่นเข้ามาจอด ซึ่งโจทก์ได้มอบกุญแจรถให้จำเลยทุกครั้งที่มาจอดพฤติการณ์ดังกล่าวเป็นการรับฝากทรัพย์โดยมีบำเหน็จ หาใช่เป็นเรื่องให้เช่าสถานที่จอดรถไม่
โจทก์ไม่ได้ยื่นอุทธรณ์หรือยื่นคำแก้อุทธรณ์จึงไม่ชอบที่ศาลอุทธรณ์จะกำหนดให้จำเลยใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์แทนโจทก์
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายสุชาติ มณีเลอเลิศ · จำเลย - นายสิทธา กรลักษณ์ กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | สมศักดิ์ วงศ์ยืน · สุชาติ ถาวรวงษ์ · ระพิณ บุญสิทธิ์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลแพ่ง - นายบุญศักดิ์ คงฤทธิ์แสง · ศาลอุทธรณ์ - นายบุญพัฒน์ อิทธิธรรมวินิจ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา