คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1587/2545

ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องของโจทก์ที่ขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นอุทธรณ์ และกำหนดให้โจทก์นำเงิน ค่าธรรมเนียมศาลมาชำระภายใน 15 วัน แม้โจทก์จะยื่นขอขยายระยะเวลาวางเงินก่อนสิ้นระยะเวลาตามที่ศาลชั้นต้นกำหนดแต่โจทก์คงอ้างแต่เพียงว่าค่าธรรมเนียมศาลที่จะต้องนำมาวางศาลมีจำนวนสูงและการไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลาเป็นการปิดโอกาสในการต่อสู้คดีเท่านั้น ยังถือไม่ได้ว่ากรณีมีพฤติการณ์พิเศษที่จะอนุญาตให้ขยายระยะเวลา ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 23 ได้

คดีสืบเนื่องจากโจทก์ทั้งสองฟ้องขอให้เพิกถอนนิติกรรมจำนองและขายฝากที่ดินโฉนดเลขที่ 21367, 44689, 66872 ตำบลพิมลราช (คลองพระราชาพิมล) อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี และให้เพิกถอนรายการจดทะเบียนทั้งหมดของที่ดินโฉนดเลขที่ 1392, 21366, 21367, 66872, 66873, 66874, 44689 ตำบลพิมลราช (คลองพระราชาพิมล) อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี แล้วจดทะเบียนใส่ชื่อโจทก์ทั้งสองในโฉนดทั้ง 7 แปลง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ให้โจทก์ทั้งสองใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนจำเลยที่ 1 ถึงที่ 6 โดยกำหนดค่าทนายความสำหรับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 เป็นจำนวนรวม 125,000 บาท ส่วนจำเลยที่ 6 จำนวน 25,000 บาท โจทก์ทั้งสองอุทธรณ์ โดยยื่นคำร้องขอดำเนินคดีในชั้นอุทธรณ์อย่างคนอนาถา ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งยกคำร้อง หากโจทก์ทั้งสองประสงค์จะดำเนินคดีต่อไปให้นำเงินค่าธรรมเนียมศาลมาเสียภายใน 15 วัน โจทก์ทั้งสองยื่นคำร้องของขยายระยะเวลาวางเงินออกไปอีก 3 เดือน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาต โจทก์ทั้งสองยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลาวางเงิน ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ให้เป็นพับ โจทก์ทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ทั้งสองฎีกาว่า ค่าธรรมเนียมศาลที่โจทก์ทั้งสองจะต้องนำมาวางศาลเป็นจำนวนสูงถึง 363,300 บาท เมื่อศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้โจทก์ทั้งสองดำเนินคดีอย่างคนอนาถาก็สมควรขยายระยะเวลาวางเงินให้ตามที่ศาลเห็นสมควร การที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลาตามคำร้องของโจทก์ทั้งสองถือเป็นการปิดโอกาสในการต่อสู้คดี เห็นว่า กรณีนี้เป็นเรื่องโจทก์ทั้งสองยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นขยายระยะเวลาวางเงินค่าธรรมเนียมศาลซึ่งกำหนดไว้เดิมออกไปอีก เนื่องจากศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องของโจทก์ทั้งสองที่ขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นอุทธรณ์ และกำหนดให้โจทก์ทั้งสองนำเงินค่าธรรมเนียมศาลมาชำระภายใน 15 วัน แม้โจทก์ทั้งสองจะยื่นขอขยายก่อนสิ้นระยะเวลา 15 วัน ตามที่ศาลชั้นต้นกำหนด แต่ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 23 บัญญัติว่า การขยายหรือย่นระยะเวลาให้พึงทำได้ต่อเมื่อมีพฤติการณ์พิเศษ ปรากฏว่าเหตุที่โจทก์ทั้งสองขอขยายระยะเวลาคงอ้างแต่เพียงว่าค่าธรรมเนียมศาลที่จะต้องนำมาวางศาลมีจำนวนสูงถึง 363,300 บาท และการไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลาเป็นการปิดโอกาสในการต่อสู้คดีเท่านั้น ยังถือไม่ได้ว่ากรณีดังกล่าวมีพฤติการณ์พิเศษที่จะอนุญาตให้ขยายระยะเวลาไดัดังกฎหมายบัญญัติไว้ข้างต้น คำสั่งศาลชั้นต้นและคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 ชอบแล้ว ฎีกาของโจทก์ทั้งสองฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาให้เป็นพับ. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1587/2545 นายอับดุลเลาะ มะดอลอ หรือนายดนัย มุขสีฟ้า กับพวก โจทก์ นางสาวแมะ มะดอลอ กับพวก จำเลย