คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 870/2478
ลักษณะอาญา ม.318 · ป.พ.พ. ม.1323
ย่อคำพิพากษา
ข้อตีว่าจำเลยกระทำโดยเจตนาทุจจริตหรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริง อ้างฎีกา 915/2477
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ม.219 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1323 →
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
ได้ความว่ากระบือของเจ้าทรัพย์หายไปจำเลยจับได้ยังไม่ทันครบกำหนดที่จะต้องนำไปส่งต่อเจ้าพนักงาน ตามประมวลแพ่งฯ ม. ๑๓๒๓ ข้อ ๓ รุ่งขึ้นจำเลยก็ถูกจับ แลถูกฟ้องขอให้ลงโทษตาม ม. ๓๑๘-๗๒
ศาลชั้นต้นแลศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยไม่มีเจตนาทุจริต พิพากษาให้ยกฟ้อง
โจทก์ฎีกาว่าจำเลยมีเจตนาทุจจริตยกยอกไม่จำเป็นต้องรอให้ครบกำหนดเวลา ๓ วัน ตามกฎหมาย
ศาลฎีกาเห็นว่าในข้อที่ว่าจำเลยมีเจตนาทุจจริตหรือไม่นั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริงฏีกาไม่ได้ ต้องห้ามตาม พ.ร.บ. ฎีกาอุทธรณ์ ม. ๕ ให้ยกฎีกาโจทก์
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 870/2478
นายชื่น ภู่น้อย-ล
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | ภู่น้อย-ล - นายชื่น |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | นถ · อิศร · คูปลาตร์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา