คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 571/2479
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่ลูกจ้างลักทรัพย์ที่ผู้อื่นนำมาฝากไว้แก่นายจ้าง ถือเป็นความผิดอาญาตามกฎหมาย
ย่อคำพิพากษา
ลูกจ้างลักทรัพย์ที่มีผู้นำมาฝากไว้แก่นายจ้างไปต้องมีความผิดตามมาตราข้างต้น อาญาทางพระราชไมตรี คดีที่คนในบังคับอังกฤษเป็นคู่ความ ฎีกาได้แต่ฉะเพาะปัญหาข้อกฎหมาย
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีได้ความว่าจำเลยเป็นลูกจ้างเฝ้ายามของหลวงรักษานาเวศ ได้บังอาจลักทรัพย์ที่มีผู้นำมาฝากหลวงรักษาฯไว้ไปหลายหย่าง โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ของนายจ้างตามมาตรา ๒๙๔(๕)
ศาลฎีกาตัดสินว่า ในคดีนี้ทรัพย์ที่ถูกลักมิได้เป็นของนายจ้างจำเลย แต่อยู่ในความครอบครองของนายจ้างเช่นนี้ จะลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๙๔(๕) ได้หรือไม่ เห็นว่าตามความประสงค์ของกฎหมายบทนี้ย่อมครอบถึงทรัพย์ของผู้ครอบครองที่เป็นนายจ้างด้วย เพราะกฎหมายต้องการปราบปรามโดยลงโทษให้แรงกว่าธรรมดาจำเลยต้องมีความผิดตามมาตรา ๒๙๔(๕) คำพิพากษาศาลชั้นต้นทั้ง ๒ ชอบแล้ว ให้ยกฎีกาจำเลยเสีย
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 571/2479
กรมอัยยการ โจทก์
นายบับบานซิงห์ (บังคับอังกฤษ) จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - กรมอัยยการ · จำเลย - นายบับบานซิงห์ (บังคับอังกฤษ) |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | นิติศาสตร์ · อมาตย · ดูปลาตร์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา