คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 645/2479

ข้อกฎหมายทั้งปวงที่คู่ความร้องอ้างอิงขึ้นมาในฎีกาต้องเป็นข้อที่ได้โต้เถียงกันมาแล้วแต่ศาลชั้นต้น มิฉะนั้นศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย แม้ข้อกฎหมายนั้นเป็นเรื่องเกี่ยวกับประกาศให้ใช้กฎหมายก็ตาม +

คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญามาตรา ๓๓๖ (๑) และพ.ร.บ.อากรค่าน้ำ ร.ศ.๑๒๐ และ พ.ศ.๒๔๕๖ กับกฎเสนาบดีลงวันที่ ๒๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๔๕๖ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตาม ม.๓๓๖ (๑) ส่วนข้อที่ลงโทษตาม พ.ร.บ.อากรค่าน้ำให้ยกเสีย เพราะยังไม่มีประกาศให้ใช้ พ.ร.บ.นี้ในจังหวัดน่าน โจทก์อุทธรณ์ว่ามีกฎเสนาบดีลงวันที่ ๒๕ กุมภาพันธ์ ๒๔๕๖ ระบุให้ใช้ในท้องที่ทุกแห่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาว่าถึงแม้มิได้มีประกาศให้ใช้พ.ร.บ.นี้ในจังหวัดน่านก็ดี ก็มีประกาศให้ใช้ในมณฑลพายัพ ซึ่งหมายรวมทั้งจังหวัดน่านด้วย ศาลฎีกาตัดสินว่า ข้อนี้โจทก์มิได้ยกอ้างอิงในชั้นอุทธรณ์ตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๒๒๕ - ๑๙๕ จะยกขึ้นมาโต้เถียงในชั้นฎีกามิได้ ให้ยกฎีกาโจทก์เสีย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 645/2479 อัยยการจังหวัดน่าน โจทก์ นายสอน ขาวอ้น จำเลย