คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 257/2481

โจทก์บรรยายความผิดเข้าตาม ม.164 แต่อ้างบทลงโทษตาม ม.163 ศาลจะลงโทษจำเลยตาม ม.164 ไม่ได้ เพราะเป็นการเกินคำขอ อ้างฎีกาที่ 368/2480

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้กำลังกายหักซี่กรงที่คุมขังหนีไป ขอให้ลงโทษแลเพิ่มโทษ ม.๑๖๓-๓๒๕-๗๒ จำเลยรับสารภาพ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตาม ม.๑๖๓ และ ๓๒๕ โจทก์ฎีกาว่าคดีเข้า ม.๑๖๔ แม้โจทก์ไม่อ้าง ม.๑๖๔ ก็ลงโทษจำเลยตามมาตรานี้ได้ เพราะโจทก์บรรยายข้อเท็จจริงไว้ในฟ้องแล้ว ศาลฎีกาตัดสินว่า รูปคดีไม่เข้าประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๑๙๒ วรรค ๔ เพราะข้อเท็จจริงเป็นความผิดตาม ม.๑๖๓ ที่โจทก์อ้างมาแล้ว เป็นแต่ความผิดนั้นร้ายแรงขึ้นซึ่งจำเลยควรจะต้องรับโทษหนักขึ้นตาม ม.๑๖๔ แต่โจทก์อ้างบทลงโทษตาม ม.๑๖๓ คดีจึงเข้าประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๑๙๒ วรรค ๑ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 257/2481 อัยยการกาญจนบุรี โจทก์ นายถาด หลุมหิน จำเลย