คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1039/2482

คำรับของจำเลยชั้นสอบสวนโดยหวังเพื่อตนจะได้ถูกกันเอาไว้เป็นพะยานโจทก์นั้นมาขึ้นใช้ยันจำเลยไม่ได้ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.135

จำเลยต้องหาว่าสมคบกันลักทรัพย์หรือรับของโจร (กระบือ) ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานรับของโจทกตามกฎหมายอาญามาตรา ๓๒๑ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงแล้วพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลยไป ศาลฎีกาฟังว่าพะยานโจทก์เท่าที่ฟังมายันไม่มีเหตุผลเพียงพอที่จะลงโทษจำเลย การที่จำเลยให้การรับ(โดยซัดว่ามีคนอื่นทำผิดด้วย)ต่อปลัดอำเภอโดยหวังเพื่อจะถูกกันเอาไว้เป็นพะยานโจทก์นั้น(คำรับนี้)ยกขึ้นยันจำเลยไม่ได้ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญามาตรา ๑๓๕ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1039/2482 อัยยการสวรรคโลก โจทก์ นายโต๊ะ กับพวก จำเลย