คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 112/2482
ป.อาญา ม.293, 294, 298 ฯลฯ
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ความผิดฐานชิงทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 299 ไม่จำเป็นต้องประกอบด้วยเหตุฉกรรจ์ตามมาตรา 293 และ 294 ทั้งสองอย่าง แต่เพียงอย่างใดอย่างหนึ่งก็เพียงพอแล้ว
ย่อคำพิพากษา
ความผิดตาม ม.299 นั้นไม่จำเป็นต้องประกอบด้วยเหตุฉกรรจืตาม ม.293 และ 294 ทั้งสองอย่าง แต่เพียงอย่างหนึ่งอย่างใดที่ระบุไว้ ใน ม.293และ299 แต่อย่างเดียวก็ลงโทษได้อ้างฎีกาที่ 790/2477 จำเลยมีมีดกระทำการชิงทรัพย์ต้องมีความผิดตาม ม.299
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายอาญา ม.293 → ประมวลกฎหมายอาญา ม.294 → ประมวลกฎหมายอาญา ม.298 → ประมวลกฎหมายอาญา ม.299 →
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
จำเลยลักทรัพย์ของ บ.ในการลักนี้จำเลยได้ชกต่อยและใช้มีดแทง บ.มีบาดเจ็บ
ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีมีเหตุฉกรรจ์ตาม ม.๒๙๓ อย่างเดียวจะลงโทษตาม ม.๒๙๙ มิได้ คงให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๙๘
ศาลฎีกาตัดสินว่าความผิดตาม ม.๒๙๙ ไม่จำต้องมีเหตุฉกรรจ์ตาม ม.๒๙๓ และ๒๙๔ ทั้งสองอย่าง เพียงแต่มีเหตุฉกรรจ์ตาม ม.๒๙๓ หรือ ๒๙๔ แต่อย่างเดียวก็ได้ ตามนัยฎีกา ที่ ๗๙๐/๒๔๗๗ ที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๙๙ ชอบแล้วยืนตาม
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 112/2482
อัยการอุดรธานี โจทก์
นายพัน พรมศร จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยการอุดรธานี · จำเลย - นายพัน พรมศร |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | นิติศาสตร์ · พลางกูร · เทฟโนต์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น · ศาลอุทธรณ์ - พระทิพยประชา |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา