คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 112/2482

ความผิดตาม ม.299 นั้นไม่จำเป็นต้องประกอบด้วยเหตุฉกรรจืตาม ม.293 และ 294 ทั้งสองอย่าง แต่เพียงอย่างหนึ่งอย่างใดที่ระบุไว้ ใน ม.293และ299 แต่อย่างเดียวก็ลงโทษได้อ้างฎีกาที่ 790/2477 จำเลยมีมีดกระทำการชิงทรัพย์ต้องมีความผิดตาม ม.299

จำเลยลักทรัพย์ของ บ.ในการลักนี้จำเลยได้ชกต่อยและใช้มีดแทง บ.มีบาดเจ็บ ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีมีเหตุฉกรรจ์ตาม ม.๒๙๓ อย่างเดียวจะลงโทษตาม ม.๒๙๙ มิได้ คงให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๙๘ ศาลฎีกาตัดสินว่าความผิดตาม ม.๒๙๙ ไม่จำต้องมีเหตุฉกรรจ์ตาม ม.๒๙๓ และ๒๙๔ ทั้งสองอย่าง เพียงแต่มีเหตุฉกรรจ์ตาม ม.๒๙๓ หรือ ๒๙๔ แต่อย่างเดียวก็ได้ ตามนัยฎีกา ที่ ๗๙๐/๒๔๗๗ ที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๙๙ ชอบแล้วยืนตาม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 112/2482 อัยการอุดรธานี โจทก์ นายพัน พรมศร จำเลย