คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1353/2482

จำเลยทำลายขนำซึ่งผู้อื่นเข้าไปปลูกในที่ของจำเลยนั้น มีความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์.

ข้อเท็จจริงได้ความว่า โจทก์จำเลยพิพาทกันเรื่องที่ดิน กรมการอำเภอสั่งให้โจทก์ฟ้อง โจทก์ไม่ฟ้อง ต่อมาโจทก์เข้าไปปลูกขนำในที่พิพาทนั้น จำเลยกับพวกเข้าสับฟันทะลายขนำของโจทก์เสียหาย ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าจำเลยทะลายขนำโจทก์โดยวิธีสับฟันจนถึงเสาขาดนั้น เป็นเครื่องชี้แจตนาว่าจำเลยจงใจจะให้ทรัพย์โจทก์เสียหาย จึงพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญามาตรา ๓๒๔ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยไม่มีสิทธิ์ที่จะทะลายขนำของโจทก์ หากจะถือว่าโจทก์บุกรุกเข้าไปปลูกขนำในที่ดินของจำเลยจำเลยก็ชอบที่จะฟ้องร้องขอให้ศาลบังคับ ที่ศาลชั้นต้นและ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๔ นั้น ชอบแล้ว จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1353/2482 นางยี่ สงโสก โจทก์ นางกิมหวล แซ้ลิ่ม จำเลย