คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 753/2485

โจทก์เอาข้าวเข้าไปหว่านในที่ของจำเลย โดยกำนันได้มาปักหลักเขตแล้ว แม้จำเลยจะเอาต้นกล้วยไปปลูกทับ ก็หาเป็นผิดทางอาญาแต่อย่างใดไม่

ข้อเท็จจริงได้ความว่า โจทก์จำเลยมีที่ดินติดต่อกัน เคยเป็นความเรื่องที่ดินรายพิพาทกันมาครั้งหนึ่งแล้ว จนถึงกับไปร้องต่อกำนัน แล้วก็ยังไม่วายตั้งวิวาทกันอีกกำนันก็เบิกความยืนยันว่าที่วิวาทตรงนี้เป็นที่ดินของจำเลย เพราะเคยปักหลักเขตไว้ให้ครั้งหนึ่งแล้ว เมื่อคราวโจทก์พิพาทกันต่อมาโจทก์เอาข้าวไปหว่านเพื่อจะปลูกข้าวกล้า ในวันนั้นเองแล้วจำเลยก็เอากล้วยไปปลูกทับ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้อ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยเป็นผู้ทำลายทรัพย์โจทก์ พิพากษาแก้ให้ปรับจำเลยตามมาตรา ๓๒๔. จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่ากรณีเป็นเรื่องแย่งกันทำในที่พิพาทนี้อีก ถ้าหากที่ที่พิพาทเป็นของจำเลยตามคำกำนันได้ไปปักหลักเขตไว้ให้แล้ว การที่จำเลยเอาต้นกล้วยไปปลูกในที่ของจำเลยเช่นนี้ ก็ไม่เห็นว่าจำเลยจะได้ทำผิดในทางอาญาดังโจทก์หาแต่อย่างใด จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 753/2485 นางห้อย บัณณัง โจทก์ นายรอด เนียมมี กับพวก จำเลย