คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 178/2494

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 39(2) บัญญัติให้สิทธินำคดีอาญามาฟ้องระงับไปเมื่อได้ยอมความกัน โดยถูกต้องตามกฎหมายแล้ว มิใช่ให้ระงับไปต่อเมื่อได้ผลตามสัญญายอมความแล้ว

โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยบุกรุกและทำให้เสียทรัพย์ขอให้ลงโทษทางอาญา และเรียกค่าทดแทน จำเลยต่อสู้ว่า ที่พิพาทเป็นของจำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ปรับ ๒๐๐ บาท กับให้ใช้ค่าทดแทนแก่โจทก์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เป็นความผิดต่อส่วนตัว โจทก์จำเลยได้ยอมความกันต่ออำเภอแล้ว จะมาฟ้องอีกไม่ได้ แลฟังว่า งาที่ถูกตัดเป็นของจำเลยปลูกไว้ จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ป.ม.อาญามาตรา ๓๙ (๒) บัญญัติให้สิทธินำคดีอาญามาฟ้องระงับไปเมื่อได้ยอมความกันโดยถูกต้องตามกฎหมายแล้ว มิใช่ระงับไปต่อเมื่อได้ผลตามสัญญายอมแล้ว ดั่งโจทก์ฎีกา ฉะนั้นฎีกาของโจทก์ในข้อที่ขอให้ลงโทษจำเลยจึงฟังไม่ขึ้น ในเรื่องขอค่าเสียหายเรื่องตัดต้นงา ก็ฟังว่าจำเลยเป็นผู้ปลูกไว้เอง จึงคงพิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 178/2494 นายเนียม ภูมมี โจทก์ นางฟอง อินบุญ จำเลย