⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 1979/2521

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1979/2521

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
คำสั่งศาลที่ยกคำร้องโดยไม่วินิจฉัยเนื้อหาแห่งคำร้อง ไม่เป็นการตัดสิทธิผู้ร้องที่จะยื่นคำร้องในประเด็นแห่งคดีอีก.

ย่อคำพิพากษา

ผู้ร้องเคยยื่นคำร้องขอให้ศาลสั่งคืนรถยนต์ของกลาง(ซึ่งศาลสั่งริบไว้) แก่ผู้ร้องครั้งหนึ่งแล้ว แต่ศาลสั่งยกคำร้องเสีย เพราะเห็นว่าข้อเท็จจริงยังฟังไม่ได้ว่า ห้างหุ้นส่วนจำกัดโตโยต้านครราชสีมาซึ่งเป็นผู้ร้องมีจริงหรือไม่ และเป็นเจ้าของรถยนต์ของกลางจริงหรือไม่ คำสั่งดังกล่าวเป็นการยกคำร้องโดยไม่เชื่อว่าผู้ร้องเป็นผู้มีอำนาจยื่นคำร้อง ยังไม่ได้วินิจฉัยเนื้อหาแห่งคำร้องที่ว่า ผู้ร้องเป็นเจ้าของรถยนต์ของกลางมิได้รู้เห็นเป็นใจที่จำเลยนำไปใช้กระทำผิด สิทธิยื่นคำร้องของผู้ร้องจึงยังไม่ระงับไป

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ม.39 ประมวลกฎหมายอาญา ม.32 ประมวลกฎหมายอาญา ม.33 ประมวลกฎหมายอาญา ม.36

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสองว่าร่วมกันมีไม้หวงห้ามไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ริบไม้และรถยนต์บรรทุกไม้ของกลาง ผู้ร้องมอบอำนาจให้นายพนัส อุระวัฒนพันธ์ มายื่นคำร้องว่ารถยนต์ที่ศาลสั่งริบเป็นรถยนต์ของผู้ร้องที่ให้นายพนัสเช่าซื้อไป กรรมสิทธิ์รถยนต์คันนี้ยังเป็นของผู้ร้อง ผู้ร้องไม่ได้รู้เห็นเป็นใจที่จำเลยนำไปกระทำผิดจึงขอให้ศาลสั่งคืนรถยนต์ของกลางแก่ผู้ร้อง พนักงานอัยการโจทก์คัดค้านว่าผู้ร้องไม่มีอำนาจยื่นคำร้อง ขอให้ศาลยกคำร้อง ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องเพราะเห็นว่าข้อเท็จจริงยังฟังไม่ได้ว่าห้างหุ้นส่วนจำกัดโตโยต้านครราชสีมามีจริงหรือไม่ และเป็นเจ้าของรถยนต์ของกลางที่ให้นายพนัสเช่าซื้อจริงหรือไม่ ต่อมาผู้ร้องโดยนายอาคมหุ้นส่วนผู้จัดการได้มายื่นคำร้องว่ารถยนต์บรรทุกของกลางเป็นของผู้ร้องอยู่ในระหว่างให้นายพนัสเช่าซื้อไป ผู้ร้องมิได้รู้เห็นเป็นใจในการที่จำเลยนำรถยนต์คันนี้ไปกระทำผิด ขอให้ศาลคืนแก่ผู้ร้อง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าสิทธิยื่นคำร้องระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(4) จึงให้ยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับเป็นให้ศาลชั้นต้นรับคำร้องของผู้ร้องแล้วดำเนินการต่อไปตามกระบวนความ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าในคำร้องฉบับแรกศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องของผู้ร้องโดยเหตุแต่เพียงว่าข้อเท็จจริงยังฟังไม่ได้ว่า ห้างหุ้นส่วนจำกัดโตโยต้านครราชสีมาซึ่งเป็นผู้ร้องมีจริงหรือไม่ และเป็นเจ้าของรถยนต์ของกลางจริงหรือไม่ซึ่งเป็นการยกคำร้องโดยไม่เชื่อว่าผู้ร้องเป็นผู้มีอำนาจยื่นคำร้องยังไม่ได้วินิจฉัยเนื้อหาแห่งคำร้องที่ว่า ผู้ร้องเป็นเจ้าของรถยนต์ของกลางมิได้รู้เห็นเป็นใจที่จำเลยนำไปใช้กระทำผิด สิทธิยื่นคำร้องของผู้ร้องจึงยังไม่ระงับไป พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1979/2521 พนักงานอัยการจังหวัดชัยภูมิ โจทก์ นายแสวง ใจกล้า กับพวก จำเลย ห้างหุ้นส่วนจำกัดโตโยต้านครราชสีมา ผู้ร้อง

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - พนักงานอัยการจังหวัดชัยภูมิ · จำเลย - นายแสวง ใจกล้า กับพวก · ผู้ร้อง - ห้างหุ้นส่วนจำกัดโตโยต้านครราชสีมา
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)พิทยา มงคล · ชุ่ม สุนทรธัย · ไพโรจน์ ไวกาสี
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 1656/2512ฎีกา 651/2507ฎีกา 19406/2555ฎีกา 1554/2521ฎีกา 2437/2515ฎีกา 6293/2541ฎีกา 1124/2496ฎีกา 1875/2547ฎีกา 531/2510ฎีกา 6911/2544ฎีกา 222/2468ฎีกา 3604/2533ฎีกา 4519/2544ฎีกา 1499/2531ฎีกา 239/2484ฎีกา 801/2503ฎีกา 269/2537ฎีกา 70/2489ฎีกา 2234/2535ฎีกา 9076/2558ฎีกา 348/2508ฎีกา 1198/2543ฎีกา 2546/2530ฎีกา 2379/2565
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา