คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 487/2488

จำเลยถอนต้นยางพาราที่ผู้เสียหายนำมาปลูกไว้ในที่ดิน ซึ่งผู้เสียหายกับจำเลยยังแบ่งสิทธิครอบครองกันอยู่นั้นถือได้ว่าเป็นเจตนาทำลายทรัพย์ของผู้อื่นมีความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์

ได้ความว่า ได้ยื่นคำร้องขอจับจองที่ซึ่งศาล+ตัดสินว่าเป็นที่ป่า จำเลยคัดค้านไม่ตกลงกัน อำเภอสั่งให้ฝ่ายเดือดร้อนฟ้องศาลไม่มีใครเป็นผู้ฟ้อง อำเภอจึงออกใบเหยียบย่ำให้ ล.จำเลยก็+คงชิงทำ ล.ปลูกต้นยางจำเลยถอน โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ขึ้น ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยไม่มีอำนาจถอนจึงลงโทษจำเลย ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยไม่มีเจตนาบังอาจทำให้ทรัพย์ของผู้อื่นเสียหาย เพราะเป็นเรื่องแบ่งสิทธิครอบครองให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าแม้เป็นเรื่องแย่งครอบครองที่ดินกันก็ตาม จำเลยก็ไม่มีอำนาจทำลายทรัพย์ของผู้อื่นที่ปลูกไว้ในที่ดินนั้นเป็นการใช้สิทธิเกินสมควร และในกรณีเพียงพิพาทเดียวด้วยที่ดินจะทำให้การเจตนาทำลายทรัพย์ของผู้อื่นเป็นการกระทำโดยสุจริตหาได้ไม่ จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ยืนศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 487/2488 อัยยการสงขลา โจทก์ นายเลื่อน จำเลย