คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 133/2483

การที่จะเพิ่มโทษตาม พรบ ฝิ่นนั้นจะต้องได้ความว่าความผิดครั้งแรกกับความผิดครั้งหลังเป็นเรื่องความผิดตามพระราชบัญญัติฝิ่นด้วยกัน ครั้งแรกจำเลยกระทำผิดฐานลักทรัพย์ แต่มาครั้งหลังหระทำผิดตาม พรบ ฝิ่นต้องเพิ่มโทษตาม กฎหมายลักษณอาญา อ้างฎีกาที่ 1422/2482

ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยสมคบกันมีฝิ่น กล้องสูบฝิ่นและสูบฝิ่นนอกร้านโดยมิได้รับอนุญาตก่อนคดีนี้นายม้วนจำเลยเคยได้รับอนุญาต ก่อนคดีนี้นายม้วนจำเลยเคยต้องโทษฐานลักทรัยพ์มาแล้ว โจทก์ขอให้ ลงโทษตาม พรบ ฝิ่น และเพิ่มโทษตาม กฎหมายลักษณอาญา มาตรา ๗๒ ศาลชั้นต้นตัดสินปรับ จำเลยตาม พรบ ฝิ่นคนละ ๓๐ บาท ส่วนข้อขอให้เพิ่มโทษตาม กฎหมายหมายลักษณอาญามาตรา ๗๒ เห็นว่าเพิ่มไไม่ได้ตามฎีกาที่ ๙๔๕/๒๔๘๒ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นให้เพิ่มโทษนายม้วนจำเลยตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๗๒ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า พรบ ฝิ่นมาตรา ๖๘ บัญญัติเรื่องเพิ่มโทษเป็นพิเศษฉะเพาะความผิดครั้งแรกและครั้งหลังเป็นเรื่องความผิดตาม พรบ ฝิ่นด้วยกัน แต่ถ้าความผิดทั้ง ๒ ครั้ง เป็นเรื่องความผิดต่างกันเช่นคดีนี้แล้ว ก็ไม่เข้าเป็นเรื่องพิเศาตาม พรบ ฝิ่นนั้น จึงต้องบังคับเรื่องเพิ่มโทษตามกฎหมายลักษณอาญา จึง พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 133/2483 อัยยการกาญจนบุรี โจทก์ นายสังข์ นายวิน นายม้วน ล.