คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1974/2494

ตามบทบัญญัติในมาตรา 11 แห่ง ก.ม.ลักษณะอาญา ศาลจะยกมาตรา 23 แห่งกฎหมายนี้มาใช้ได้เฉพาะในกรณีที่กฎหมายนั้น ๆ มิได้บัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น แต่ในกรณีเรื่องการกระทำผิดต่อ พ.ร.บ.ฝิ่นนั้น มาตรา 68 (1) แห่ง พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 บัญญัติถึงวิธีเพิ่มโทษผู้กระทำผิดต่อ พ.ร.บ.ฝิ่น โดยเฉพาะเป็นพิเศษ บังคับให้ศาลลงโทษทั้งปรับทั้งจำจึงจะนำกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 23 มาใช้ในกรณีเช่นนี้ไม่ได้

โจทก์ฟ้องจำเลยรับสารภาพ คดีฟังได้ว่าจำเลยมีฝิ่นไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน และก่อนคดีนี้จำเลยเคยต้องคำพิพากษาเพราะได้กระทำผิดพระราชบัญญัติฝิ่น ฯ มาแล้ว พ้นโทษไปยังไม่ครบ ๓ ปี จึงขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตาม พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.๒๔๗๒ มาตรา ๖๘ พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.๒๔๙๔ มาตรา ๖ แต่เห็นควรจำคุกจำเลยสถานเดียวตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๓ จึงให้วางโทษจำคุก ๑ ปี ลดฐานปราณีตามมาตรา ๕๙ กึ่งหนึ่ง คงจำคุก ๖ เดือน ของกลางริบ โจทก์อุทธรณ์ขอให้ปรับด้วย ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้วางโทษจำคุกจำเลย ๑ ปี ปรับ ๕๐๐ บาท ลดฐานปราณีตามมาตรา ๕๙ กึ่งหนึ่ง คงจำคุก ๖ เดือน ปรับ ๒๕๐ บาท จำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า ศาลยก ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๓ มาใช้ยกโทษปรับได้ ศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องการกระทำผิดต่อ พ.ร.บ.ฝิ่นนั้น มาตรา ๖๘ (๑) แห่ง พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.๒๔๗๒ บัญญัติถึงวิธีเพิ่มโทษผู้กระทำผิด พ.ร.บ.ฝิ่นโดยเฉพาะเป็นพิเศษ บังคับให้ศาลลงโทษ ทั้งปรับทั้งจำ จึงจะนำ ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๓ มาใช้ในกรณีเช่นนี้ไม่ได้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1974/2494 อัยการหล่มศักดิ์ โจทก์ นายลา รอดเงิน จำเลย