คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1453-1454/2495

ความผิดฐานมีฝิ่น มูลฝิ่น เสพย์ฝิ่นนอกร้าน ตาม พ.ร.บ.ฝิ่นที่บัญญัติให้ลงโทษผู้กระทำผิด จำคุกและปรับนั้น เมื่อศาลพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยแล้ว จะยกโทษปรับเสียก็ได้ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 23

คดีมีปัญหาขึ้นมาสู่ศาลฎีกาเฉพาะนายนิยมจำเลย ซึ่งศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกฐานมีฝิ่น และมีมูลฝิ่น กับสูบฝิ่นนอกร้านฝิ่น มีกำหนด ๗ เดือน ปรับ ๖๐๐ บาท ปรับฐานมีกล้องสูบฝิ่นอีก ๒๐ บาท โจทก์อุทธรณ์ว่าต้องปรับเรียงกะทงเป็นเงิน ๙๐๐ บาท และต้องจำคุกฐานมีกล้องสูบฝิ่นด้วย เพราะจำเลยต้องโทษตาม พ.ร.บ.ฝิ่นมาแล้ว ศาลอุทธรณ์คงพิพากษาแก้เฉพาะความผิดฐานมีกล้องสูบฝิ่น โดยให้จำคุก ๕ วัน ปรับ ๒๐ บาท ให้ยกโทษจำเสีย นอกนั้นยืน โจทก์ฎีการขอให้ปรับจำเลยอย่างน้อยฐานมีฝิ่น ๕๐๐ บาท ฐานมีมูลฝิ่น ๒๐๐ บาท ฐานสูบฝิ่นนอกร้าน ๒๐๐ บาท รวมเป็นเงิน ๙๐๐ บาท ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อศาลพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยแล้ว จะยกโทษปรับเสียก็ได้ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๓ ฉะนั้นตามความเห็นของศาลล่างทั้ง ๒ ชอบแล้ว ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1453 - 1454/2495 อัยการแม่ฮ่องสอน โจทก์ นายสำราญ รอดภัย , นายนิยม พันธ์กะจ่า จำเลย