คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 927/2484

ผู้ตายแย่งขวานขลุงจำเลยมาฟันจำเลย แต่ฟันไม่ถูก จำเลยแย่งขวานได้และฟันผู้ตายถึงตายในขณะนั้น จำเลยควรได้รับการลดโทษฐานยั่วโทษะ

ได้ความว่าผู้ตายกับจำเลยเมาสุราและต่างอวดอ้างว่าอยู่คงฟันไม่เข้า ได้ทดลองฟันกันที่บ้านนายเทียบโดยผู้ตายฟันจำเลยก่อน แล้วพากันไปบ้านนายหมู ผู้ตายท้าให้จำเลยลองฟันผู้ตายบ้าง จำเลยไม่ฟัน พากันเดินต่อไประหว่างเดินทางไปด้วยกันผู้ตายกะชากขวานจากเอวจำเลยแล้วฟันจำเลย ๆ แย่งขวานคืนได้ใช้หัวขวานตีผู้ตายถูกศีรษะในทันทีนั้น และถึงแก่ความตายเพราะบาดแผลนั้น ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๑ ลดฐานปราณีตามมาตรา ๕๙ กึ่งหนึ่ง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการที่ผู้ตายแย่งขวานของจำเลยมาฟันจำเลยโดยไม่ปรากฎว่าจำเลยได้ยินยอม ถึงแม้จะฟันไม่ถูกก็ได้ชื่อว่าเป็นการกดขี่ข่มเหงอย่างร้ายแรงถึงกับให้จำเลยเกิดโทษะ ควรได้รับความลดหย่อนอาญาตามมาตรา ๕๕ พิพากษาแก้ศาลชั้นต้นให้ลดโทษฐานยั่วโทษะให้จำเลยอีกกึ่งหนึ่ง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์ ลดฐานยั่วโทษะให้จำเลยชอบแล้ว คดีไม่ได้ความว่าการที่จำเลยตีผู้ตายด้วยสันขวานจำเลยมิได้โกรธหากแต่จะทดลองคงกะฟันผู้ตายดังที่โจทก์ฎีกา ซึ่งหาตรงกับข้อเท็จจริงในท้องสำนวนไม่ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 927/2484 อัยยการสวรรค์โลก โจทก์ นายสละสอน บุญชูบุตร์ จำเลย