คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 980/2485

ความผิดมาตรา 319 (3) เปนความผิดอาญาแผ่นดิน อัยการมีอำนาดนำคดีขึ้นฟ้องร้องได้

โจทฟ้องขอไห้ลงโทสจำเลยถานยักยอก ศาลชั้นต้นและศาลอุธรน์วิจิฉัยต้องกันว่าจำเลยมีหน้าที่เก็บเงินของบริสัทเปนปรกติธุระ ได้รับเงินจากลูกหนี้ของบริสัทและจำเลยได้ยักยอกเอาไว้เสีย พิพากสาว่าจำเลยมีความผิดตามกดหมายอาญามาตรา ๓๑๙ (๓) จำเลยดีกาว่า กัมที่จำเลยประกอบขึ้นนี้ นัยว่าเปนความผิดอาญาแผ่นดินหรือว่าเปนความผิดต่อส่วนตัว ถ้าเปนความผิดต่อส่วนตัวแล้ว เจ้าทุขจะมีอำนาดร้องทุขหรือไม่ ศาลดีกาเห็นว่าความผิดของจำเลยต้องด้วยมาตรา ๓๑๙ (๓) และความผิดตามมาตรา ๓๑๙ (๓) เปนความผิดอาญาแผ่นดิน ฉนั้นปัญหาที่ว่าเจ้าทุขจะมีอำนาดร้องทุขหรือไม่จึงไม่เปนประเด็นจะต้องวินิฉัย เพราะเปนคดีอาญาแผ่นดิน อัยการย่อมมีอำนาดนำคดีขึ้นฟ้องร้องได้ จึงพิพาาสายืนตามศาลอุธรน์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 980/2485 พนักงานอัยการ โจทก์ นายฮั่วเซ้ง แซ่ฮู้ จำเลย