คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1165/2487

ฎีกาในข้อที่ว่าจะใช้มาตรา 39 แห่งกฎหมายลักษณะอาญา ลดโทษให้จำเลยหรือไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย

ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยที่ ๒ ฐานรับของโจร โจรตาม ม.๓๒๑ จำคุก ๑ ปี ปรับ ๖๐๐ บาท ลดตาม ม.๕๙ กึ่ง ๑ คงจำคุก ๖ เดือน ปรับ ๓๐๐ บาท ให้รอการลงอาญาจำคุกตาม ม.๔๑-๔๒ ศาลอุทธรณ์แก้ให้จำคุกจำเลยที่ ๒ มีกำหนด ๑ ปี คำรับไม่เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา จึงไม่ลดโทษให้ จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นรับฎีกาจำเลยที่ ๒ ฉะเพาะ ในข้อกฎหมายว่า จะใช้ ม.๕๙ ลดโทษให้จำเลยหรือไม่ ศาลฎีกาฟังตามที่ศาลอุทธรณ์ฟังมาว่าจำเลยที่ ๒ ได้คืนของกลางให้แก่เจ้าพนักงานตั้งแต่เจ้าพนักงานยังไม่ได้พยานหลักฐานว่าจำเลยที่ ๒ เป็นผู้กระทำผิดหรือทราบแน่ว่าของกลางนั้นอยู่ที่ไหน นับว่าจำเลยที่ ๒ ได้กระทำการบรรเทาผลร้าย อันเป็นเหตุอันควรได้รับความปราณีตามมาตรา ๕๙ แต่ศาลอุทธรณ์มิได้หยิบยกเหตุนี้ขึ้นปราณีลดโทษให้ จึงเป็นการคลาดเคลื่อน จึงพิพากษาให้ลดโทษจำเลย ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๘ เดือน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1165/2487 อัยการอุตตรดิตถ์ โจทก์ นายวิชัย พานฟ้า นายวิจิตร อิ่มพูน จำเลย