คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63/2489
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การป้องกันตัวที่พอสมควรแก่เหตุนั้น พิจารณาจากพฤติการณ์แห่งคดีเป็นสำคัญ โดยคำนึงถึงความจำเป็นในการป้องกัน สภาพของการถูกทำร้าย และความสัมพันธ์ระหว่างการกระทำของฝ่ายผู้ถูกกระทำกับฝ่ายผู้กระทำ
ย่อคำพิพากษา
ผู้ตายใช้พร้าฟันจำเลยพร้อมกับพูดว่า จะเอาให้ตายจำเลยแย่งพร้าได้ ผู้ตายยังโถมเข้าแย่งพร้าจากจำเลยอีก จำเลยจึงฟันถูกผู้ตายถึงแก่ความตาย และปรากฏว่าผู้ตายร่างใหญ่กว่าจำเลยและเมาสุราอยู่ด้วยดังนี้ เป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
กฎหมายลักษณะอาญา ม.53 กฎหมายลักษณะอาญา ม.249
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดฟันนายจูมตายโดยเจตนาขอให้ลงโทษ
จำเลยให้การปฏิเสธ ต่อสู้ว่า ได้กระทำโดยป้องกันตัว
ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุ มีความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๒๔๙,๓๓ จำคุก ๒ ปี
ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว คงฟังข้อเท็จจริงยืนตามศาลชั้นต้นโดยฟังว่าผู้ตายมึนเมา และโกรธจำเลยจึงเอาพร้าจะฟันจำเลยพร้อมกับพูดว่า จะเอาให้ตาย จำเลยแย่งพร้าได้ ผู้ตายโถมเข้าไปจะแย่งพร้าคืน จำเลยจึงฟันไปโดยแรง ขณะที่ผู้ตายไม่มีอาวุธอะไรเลย ทั้งปรากฎว่า ผู้ตายใหญ่โตกว่าจำเลยด้วยดังนี้ ศาลฎีกาเห็นว่า เป็นการกระทำพอสมควรแก่เหตุ พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องปล่อยจำเลย
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63/2489
อัยยการสุราษฎร์ธานี โจทก์
นายอุทัย วิชัยดิษฐ์ จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยยการสุราษฎร์ธานี · จำเลย - นายอุทัย วิชัยดิษฐ์ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | อิศรภักดีธรรมวิเทต · เลขวณิชธรรมวิทักษ์ · มนูภันย์วิมลสาร |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - นายเพรียง โรจน์รัส · ศาลอุทธรณ์ - พระทิพย์ประชา |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา