คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 578/2498

จำเลยใช้ปืนซึ่งเป็นอาวุธร้ายแรงยิงอีกฝ่ายหนึ่งในขณะวิวาทกัน ถูกข้อมือกระดูกแตก และยังมีบาดแผลที่หางคิ้ว และเหนือใบหูขวาอีกด้วยดังนี้แสดงว่าจำเลยมีเจตนาจะฆ่าให้ตายหากกระสุนไม่ถูกอวัยวะที่สำคัญ จำเลยต้องมีความผิด ตาม ม.249-60

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำร้ายซึ่งกันและกันโดยจำเลยที่ ๑ ใช้ปืนยิงจำเลยที่ ๒ ๆ ใช้มีดฟันจำเลยที่ ๑ จนต่างได้รับบาดเจ็บสาหัสโดยจำเลยต่างมีเจตนาจะฆ่าซึ่งกันและกัน ขอให้ลงโทษ จำเลยที่ ๑ ต่อสู้ว่าจำเลยที่ ๒ กับพวก รุมทำร้ายก่อน จำเลยที่ ๑ ชักปืนมาเพื่อป้องกันแล้วบังเอิญพวกของจำเลยที่ ๒ ใช้ไม้ตีถูกนกปืนเข้าจึงลั่นถูกจำเลยที่ ๒ โดยมิได้ตั้งใจจะยิงผู้ใด จำเลยที่ ๒ รับว่าทำร้ายจำเลยที่ ๑ เพราะจำเลยที่ ๑ ยิงก่อน ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองผิดตาม ม. ๒๕๖ ให้ลงโทษจำคุกคนละ ๒ ปี ๖ เดือน ปราณีลดตาม ม.๕๙ กึ่งหนึ่งคงจำคุกไว้ ๑ ปี ๓ เดือน ฯลฯ โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามฟ้องและคัดค้านว่าไม่ควรลดโทษฐานปราณีให้แก่จำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ขอความกรุณาในเรื่องกำหนดโทษ และขอให้รอการลงโทษไว้ก่อน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นแต่เฉพาะตัวจำเลยที่ ๑ ว่าผิดตาม ม. ๒๔๙ - ๖๐ ให้จำคุกจำเลยที่ ๑ ไว้๑๐ ปี นอกนั้นยืน จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าคดีเป็นปัญหาเฉพาะตัวจำเลยที่ ๑ ว่าควรจะมีความผิดฐานใดหรือไม่เท่านั้น และฟังว่าจำเลยที่ ๑ ใช้ปืนยิงจำเลยที่ ๒ ในขณะที่โต้เถียงกันอยู่และเห็นว่าจำเลยที่ ๑ ใช้ปืนที่เป็นอาวุธที่ร้ายแรงยิงเขากระสุนถูกที่ข้อมือถึงกระดูกข้อมือแตกและยังมีบาดแผลที่หางคิ้วและเหนือใบหูขวาอีกต้องแสดงว่าจำเลยมีเจตนาจะฆ่าให้ตายหากแต่กระสุนปืนไม่ถูกอวัยวะที่สำคัญ จึงต้องเป็นความผิดฐานพยายามฆ่าคนตาย พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 578/2498 อัยการจังหวัดสรรคโลก โจทก์ นายแกว่น บุญช่วย ที่ 1 นายน้อย อินทรโฉม ที่ 2 จำเลย