คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 475/2490

พฤติการณ์ที่ถือว่า ไม่เป็นป้องกัน แต่เป็นการกระทำโดยบันดาลโทษะ

คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม. ๒๔๙ จำเลยฎีกา, ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้ถูกผู้ตายไล่ทำร้ายแต่ในขณะที่จำเลยวิ่งหนีขึ้นบรรไดเรือนนั้น จำเลยได้ร้องท้าทายผู้ตายว่า "มึงดีก็มา" ในขณะที่ผู้ตายไล่ทำร้ายจำเลย ๆ ได้ใช้มีดฟันผู้ตายถึงแก่ความตาย ศาลฎีกาเห็นว่าการที่ร้องท้าทายเขาเช่นนี้เป็นการก่อให้เกิดการทำร้ายด้วยความสมัครใจ จะอ้างว่ากระทำโดยป้องกันไม่ได้ แต่ปรากฎว่า จำเลยได้ถูกผู้ตายข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุไม่เป็นธรรม ทั้งต่อยและเตะมิหนำซ้ำเมื่อจำเลยวิ่งหนีแล้วก็ยังไล่ติดตามอย่างกระทันหันเพื่อทำร้ายต่อไปอีก ยากที่ใครจะไม่บรรดาลโทษะ ผู้ที่ตกอยู่ในฐานะเช่นนั้นก็อาจฉุนเฉียวร้องท้าทายเช่นจำเลยได้ เป็นการกระทำโดยบรรดาลโทษาตามกฎหมายลักษณะอาญา ๕๕ การที่จำเลยกระทำผิดโดยบรรดาลโทษะประกอบด้วยอาวุธที่ใช้ทำร้ายเป็นมีดขนาดเล็ก มิได้มีการซ้ำเติมอย่างใด ศาลฎีกาคงให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนโดยไม่เจตนาลดฐานบรรดาลโทษะให้กึ่งหนึ่งคงจำคุกไว้ ๔ ปี ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 475/2490 พนักงานอัยยการจังหวัดพิจิตร โจทก์ นายแพ นุ่มมาก จำเลย