คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1525/2497

บุตรสาวผู้ตายหนีตามจำเลย ผู้ตายตามไปทัน ใช้ไม้ตีบุตรสาว จำเลยขอร้องผู้ตายกลับตีจำเลย ๆ จึงใช้สนับมือชกผู้ตาย ผู้ตายเงื้อมีดที่ถือจะฟันจำเลย ๆ จับมือมีดหลุดตกพื้นดิน ผู้ตายก้มลงจะเก็บแต่จำเลยไวกว่าแย่งมีดไว้ได้แล้วใช้มีดฟันผู้ตาย 2 ที ถึงตาย เมื่อปรากฎว่าขณะจำเลยแย่งมีดได้จากผู้ตาย ผู้ตายไม่มีโอกาสจะต่อสู้หากจำเลยจะยับยั้งไม่ใช้มีดนั้นฟันผู้ตายให้ตายก็ได้แต่จำเลยหาละการอันควรเว้นไม่ ดังนี้การกระทำของจำเลยหาใช่การป้องกันไม่

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้สนับมือและมีดทำร้ายนายพะ+อุตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษ จำเลยภาคเสธว่าป้องกันตัว ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยกระทำการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ พิพากษายกฟ้อง ปล่อยจำเลย โจทก์อุทธรณ์+ฟังว่าจำเลยฆ่าผู้ตายโดยบันดาลโทษะเพราะผู้ตายทำร้ายจำเลยก่อน การกระทำของจำเลยไม่เข้าลักษณะป้องกันตัว พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม.๒๔๙ ให้จำคุกจำเลย ๑๕ ปี ลดตาม ม.๕๕ เหลือ ๖ ปี ๗ เดือน และปราณีลดตาม ม.๕๙ อีก ๒ ปี ๖ เดือน คงจำคุกจำเลย ๕ ปี จำเลยฎีกา ทางพิจารณาได้ความว่านางเข่ดูบุตรสาวผู้ตายตามจำเลยไปในทางชู้สาว ผู้ตายตามไปทัน จึงใช้ไม้โตขนาดเหรียญ ๒ สลึง ยาวศอกเศษตีนางเข่ดู จำเลยเข้าห้ามและขอร้อง ผู้ตายไม่ฟังและใช้ไม้ตีศีร์ษะจำเลย ๑ ที ที่กลางหลังหลายทีจนไม้หัก จำเลยใช้สนับมือชกตอบไปถูกหน้าและศีร์ษะผู้ตาย ๆ เงื้อมีดที่ถือจะฟันจำเลย ๆ จับมือผู้ตายไว้มีดหลุดยังพื้นดิน ผู้ตายก้มลงจะเก็บ แต่จำเลยไวกว่าแย่งมีดได้แล้วใช้มีดนั้นฟันผู้ตาย ๒ ที แล้วหนีไป ศาลฎีกาเห็นว่าที่จำเลยแย่งมีดได้จากผู้ตาย ๆ ไม่มีโอกาสจะต่อสู้ หากจำเลยจะยับยั้งไม่ใช้มีดนั้นฟันผู้ตายให้ตายก็ได้ แต่จำเลยก็หาละการอันควรเว้นไม่ ดังนี้การกระทำของจำเลยหาใช่การป้องกันตัวไม่ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1525/2497 อัยการจังหวัดเชียงใหม่ โจทก์ นายพะเนวา จำเลย