คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 796/2490
ย่อคำพิพากษา
พฤตติการณ์ที่ถือว่า ไม่ควรลงโทษกักกันจำเลย.
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
พระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479 ม.8 พระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479 ม.9
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๒๙๓ และ พ.ร.บ.กักกัน ผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย ๒๔๗๙ มาตรา ๘-๙
ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้ให้ยกโทษกักกันแก่จำเลยเสีย นอกนั้นยืนตาม
ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดที่จำเลยรับอาญามาแต่ก่อน เป็นเรื่องทำร้ายร่างกาย ๓ เรื่อง มีโทษจำคุก ๖ เดือน ๔ เดือน ๑ ปี และเป็นเรื่องฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา ๑ เรื่อง โทษจำคุก ๔ ปี ในบรรดาความผิดที่จำเลยกระทำมาที่นับว่าเป็นเรื่องสำคัญก็คือเรื่องฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาซึ่งจำเลยพ้นโทษในความผิดฐานนี้มาตั้ง ๘ ปี เศษนับว่าเป็นเวลานานมาแล้ว เมื่อพิเคราะห์ถึงลักษณะความผิดเก่าใหม่และเวลาที่ล่วงเลยมา เห็นว่าไม่มีเหตุควรแก้ไขคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ จึงพิพากษายืน.
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 796/2490
พนักงานอัยการ กรมอัยยการ โจทก์
นายหวิง บัวบาน จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - พนักงานอัยการ กรมอัยยการ · จำเลย - นายหวิง บัวบาน |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | เลขวณิชธรรมวิทักษ์ · นาถปรีชา · มนูภันย์วิมลสาร |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - นายบังกร มุณทอุไร · ศาลอุทธรณ์ - หลวงวิเทศ จรรยาวักษ์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา