คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 881/2491

ฟ้องขอให้ลงโทษฐานตัวการ แต่ศาลเห็นว่า จำเลยมีผิดฐานสมรู้เท่านั้น ศาลก็ลงโทษฐานสมรู้ ซึ่งมีโทษเบากว่าตัวการได้ หาเป็นการนอกฟ้องเกินคำขอไม่

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานใช้อำนาจตำแหน่งหน้าที่ในทางทุจริตและกรรโชก โดยเป็นตัวการร่วมกัน ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่า จำเลยที่ ๑ - ๒ เป็นตัวการ มีความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๖ จำคุกคนละ ๓ ปี จำเลยที่ ๓ เป็นผู้สมรู้ตามมาตรา ๖๕ ให้จำคุก ๒ ปี จำเลยที่ ๓ ฎีกาว่า ศาลลงโทษจำเลยนอกฟ้องหรือเกินคำขอ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่ศาลล่างลงโทษจำเลยฐานสมรู้ หาได้ฟังข้อเท็จจริงตามทางพิจารณาต่างกับฟ้องไม่ การที่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานตัวการ แต่ศาลเห็นว่า จำเลยมีเพียงผิดฐานสมรู้ ซึ่งมีโทษเบากว่าตัวการได้ หาเป็นการนอกฟ้องหรือเกินคำขอไม่ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 881/2491 อัยยการอุบลราชธานี โจทก์ นายหมอก วงษ์ภูธร กับพวก จำเลย