⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 2480/2538

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2480/2538

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ข้อเท็จจริงที่แตกต่างกันเพียงเล็กน้อยในรายละเอียด เช่น ปี พ.ศ. ที่เกิดเหตุ หากเกิดจากความพลั้งเผลอหรือหลงลืมของผู้เสียหาย ยังไม่ถือเป็นข้อแตกต่างระหว่างข้อเท็จจริงที่ปรากฏในการพิจารณากับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้องจนเป็นเหตุให้ศาลต้องยกฟ้อง

ย่อคำพิพากษา

ลำพังคำเบิกความของพนักงานตำรวจผู้จับกุมและพนักงานสอบสวนพยานโจทก์ทั้งสองปากประกอบบันทึกการจับกุม ข้อเท็จจริงก็พอฟังได้แล้วว่า เหตุคดีนี้เกิดเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2536 ตรงตามวันเวลาที่โจทก์กล่าวในฟ้อง การที่ผู้เสียหายเบิกความถึงวันและเดือนที่เกิดเหตุถูกต้อง ผิดไปแต่เพียงเป็น พ.ศ.2526แทนที่จะเป็น พ.ศ.2536 น่าจะเป็นเพราะความพลั้งเผลอหรือหลงลืม คำเบิกความของผู้เสียหายผิดไปเพียงเท่านี้ยังถือไม่ได้ว่าข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในการพิจารณาแตกต่างกับข้อเท็จจริงดังที่กล่าวในฟ้อง อันจะเป็นเหตุให้ศาลต้องยกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคสอง

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ม.192

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุด · จำเลย - นายเสถียร แก้วจันทร์
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)อุระ หวังอ้อมกลาง · ปราโมทย์ ชพานนท์ · เสริม บุญทรงสันติกุล
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลอาญาธนบุรี - นายวิเชียร ธารีบุญ · ศาลอุทธรณ์ - นายบุรินทร์ โชคเกิด
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 9081/2538ฎีกา 6793/2557ฎีกา 2124/2520ฎีกา 1626/2500ฎีกา 913/2513ฎีกา 2979/2566ฎีกา 254/2503ฎีกา 1238/2527ฎีกา 2885/2537ฎีกา 47/2482ฎีกา 2033/2556ฎีกา 1082/2480ฎีกา 1241/2495ฎีกา 381/2486ฎีกา 8946/2542ฎีกา 1706/2546ฎีกา 414/2528ฎีกา 892/2484ฎีกา 370/2536ฎีกา 1999/2494ฎีกา 4024/2534ฎีกา 124/2532ฎีกา 222/2557ฎีกา 409-410/2509
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา