คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1340/2492

จำเลยได้กระทำผิดในท้องที่หนึ่ง แล้วจำเลยเข้าไปหาพนักงานสอบสวนอีกเขตต์หนึ่งซึ่งไม่มีอำนาจให้เป็นผู้สอบสวนจดคำให้การของตนเช่นนี้ จะถือคำให้การของจำเลยนั้นเป็นคำรับของจำเลย ชั้นสอบสวนไม่ได้.

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ หรือรับของโจร นายเต้าจำเลยปฏิเสธ นายเติมจำเลยรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกนายเต้าจำเลย ๑ ปี ๔ เดือน ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๙๓,๒๙๔,๕๙ จำคุกนายเติมจำเลย ๙ เดือนตามมาตรา ๓๒๑,๕๙ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องนายเต้าจำเลย โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกเห็นว่า ข้อหาฐานลักทรัพย์ โจทก์ไม่มีพะยานยืนยันว่านายเต้าจำเลยเป็นคนร้ายรายนี้ ถึงแม้โจทก์จะได้ส่งเอกสารมาเป็นพะยานฉะบับหนึ่ง โดยอ้างว่าเป็นคำรับของนายเต้าจำเลยในชั้นสอบสวนก็ดี เมื่อพิเคราะห์เอกสารฉะบับนั้นแล้ว ปรากฎว่ากรณีนี้เหตุเกิดท้องที่หนึ่ง นายเต้าจำเลยเข้าไปหานายมานิตพนักงานสอบสวนอีกเขตต์หนึ่ง ซึ่งไม่มีอำนาจให้เป็นผู้สอบสวนจดปากคำให้การของตนเช่นนี้ จะฟังว่าเอกสารฉะบับนี้เป็นคำรับของจำเลยในชั้นสอบสวนไม่ได้ จะฟังได้อย่างมากก็แต่เพียงว่าเป็นหลักฐานอันหนึ่งที่แสดงว่าจำเลยได้กล่าวถ้อยคำเป็นการเสียประโยชน์ของตนเองเท่านั้น และหลักฐานยังขัดกับพะยานโจทก์ เอกสารฉะบับนี้หาเป็นประโยชน์แก่คดีของโจทก์ในอันที่จะรับฟังว่าจำเลยเป็นผู้ร้ายรายนี้ได้ไม่ ส่วนข้อหาฐานรับของโจร คดีก็ฟังลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1340/2492 อัยยการปราจีนบุรี โจทก์ นายเต้า แนวคำ, นายเติม บุญเจียม ล.