คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1399/2492
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การกระทำของจำเลยและพวกเป็นการกระทำความผิดร่วมกัน โดยจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตาย การที่พวกของจำเลยยิงผู้ตายถูกภรรยาผู้ตายถึงแก่ความตาย แม้จำเลยจะไม่ได้มีเจตนาโดยตรงต่อภรรยาผู้ตาย แต่ก็ถือว่าจำเลยเป็นตัวการร่วมในการกระทำความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา
ย่อคำพิพากษา
จำเลยกับพรรคพวกได้สมคบกันมาทำร้าย ฉ. โดยแบ่งหน้าที่กัน คือจำเลยกับพวกขึ้นไปฟัน ฉ. ที่บนเรือน ส่วนพวกอีกคนหนึ่งมีอาวุธปืนรับหน้าที่เป็นผู้คุ้มกัน และคอยช่วยเหลืออยู่ข้างล่าง คนที่อยู่ข้างล่างยิง ฉ.ขณะที่หนีลงเรือน กระสุนปืนพลาดไปถูกภรรยา ฉ. ตาย ดังนี้จำเลยย่อมมีผิดฐานเป็นตัวการฆ่าคนตายโดยเจตนาด้วย.
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
กฎหมายลักษณะอาญา ม.43 กฎหมายลักษณะอาญา ม.44 กฎหมายลักษณะอาญา ม.63 กฎหมายลักษณะอาญา ม.249
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
ความว่า จำเลยที่ ๑ ทะเลาะกับนายเฉลียว ถึงกับจำเลยที่ ๑ ผลักเตะและเอามีดไล่ฟันนายเฉลียว ๆ ไปแจ้งอำเภอ อำเภอนัดให้จำเลยไปแก้คดี แต่เกิดเหตุเรื่องนี้เสียก่อน ในวันเวลาเกิดเหตุ จำเลยที่ ๑ ขึ้นบันไดมากับพวก ๒ คน ใช้มีดฟันนายเฉลียว ๆ หลบทัน มีดพลาดไปถูกกรอบประตู นายเฉลียวคว้าฉมวกข้างตัวแทงถูกจำเลยที่ ๑ ที่หน้าอกตกบันไดลงไปพร้อมกับพวกอีก ๒ คน แล้วนายเฉลียวกับภรรยาหนีลงเรือนพร้อมกัน พอถึงพื้นดิน พวกของจำเลยที่ ๑ อีกคนหนึ่ง ซึ่งพะยานโจทก์เข้าใจว่าจำเลยที่ ๒ เป็นผู้น้องชายของจำเลยที่ ๑ ซึ่งแอบซ่อนอยู่ข้างล่าง ได้ใช้ปืนยิงนายเฉลียว แต่พลาดไปถูกนางเกษรถึงแก่ความตาย โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้ง ๒ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๕๕,๖๐,๒๕๐,๒๔๙ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลยคนละ ๒๐ ปีตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง ปล่อยจำเลยทั้งสอง
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ ๑ กับพวกรวมทั้งผู้ที่ยิงนางเกษรได้สมคบกันมาทำร้ายนายเฉลียวแต่แรก เนื่องจากมีสาเหตุที่มีอยู่ต่อกันระหว่างจำเลยที่ ๑ กับนายเฉลียว เมื่อจำเลยที่ ๑ กับพรรคพวกมาถึงบ้านนายเฉลียว ก็ได้แบ่งหน้าที่กัน คือ จำเลยที่ ๑ กับพวก ๒ คนขึ้นไปฟันนายเฉลียวด้วยดาบที่บนเรือน ส่วนพวกอีกคนหนึ่งมีอาวุธปืนรับหน้าที่เป็นผู้คุ้มกัน และคอยช่วยเหลืออยู่ข้างล่างโดยใกล้ชิด เมื่อจำเลยที่ ๑ กับพวกอีก ๒ คนขึ้นไปทำร้ายนายเฉลียวไม่ได้ผล กลับถูกแทงตกลงมา พวกอยู่ข้างล่างจึงแก้แค้นแทน โดยยิงนายเฉลียวในขณะที่ลงจากเรือนมาที่พื้นดิน แต่กระสุนพลาดไปถูกนางเกษร ซึ่งอยู่ชิดกับนายเฉลียวตาย ดังนี้ เป็นการกระทำที่เกี่ยวเนื่องกับเหตุการณ์ที่สมคบกันมานั้นเอง จำเลยที่ ๑ จึงต้องมีผิดฐานเป็นตัวการฐานะ++++โดยเจตนา ส่วนจำเลยที่ ๒ ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำผิด ศาลอุทธรณ์ยกฟ้องชอบ++++++
พิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามศาลชั้นต้น นอกนั้นยืนตามศาลอุทธรณ์
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1399/2492
พนักงานอัยยการ กรมอัยยการ โจทก์
จ.อ.ชื้น ทรัพย์บุญโต ที่ 1, นายโฉม ทรัพย์บุญโต ที่ 2 ล.
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - พนักงานอัยยการ กรมอัยยการ · ล. - จ.อ.ชื้น ทรัพย์บุญโต ที่ 1, นายโฉม ทรัพย์บุญโต ที่ 2 |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ปรีชาวินิจฉัย · จำรูญเนติศาสตร์ · ประวัติ ปัตตพงศ์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลอาญา - นายกิ่ง สาลิคุปต์ · ศาลอุทธรณ์ - พระดุลยทัณฑ์ชนาณัติ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา