คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1491/2492

โจทก์เป็นภรรยาผู้ตายโดยแต่งงานกันภายหลังวันใช้ ป.ม.แพ่งฯบรรพ 5 แล้วแต่มิได้จดทะเบียนสมรสกันตามกฎหมาย ดังนี้โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าผู้ตายโดยเจตนา

โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยที่ ๑ ได้ใช้ปืนยิงนายผิวสามีโจทก์ถึงแก่ความตาย จำเลยที่ ๒,๓ สมคบกันยกศพนายผิวทิ้งลงในบ่อน้ำ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙,๑๕๔ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องความแทนนายผิว ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์เป็นภรรยาผู้ตายโดยทางแต่งงาน แม้จะไม่ได้จดทะเบียนตามกฎหมาย โจทก์ก็มีอำนาจฟ้อง แต่ข้อหาจำเลยที่ ๑ นั้นข้อเท็จจริงที่ได้รับความต่างกับทางพิจารณา ลงโทษจำเลยที่ ๑ ไม่ได้ ข้อหาจำเลยที่ ๒,๓ ฟังไม่ได้พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์มิใช่ภรรยานายผิวโดยชอบด้วยกฎหมาย จึงไม่มีสิทธิฟ้องคดีนี้ตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๕(๒) เพราะมาตรา ๕(๒) ให้สิทธิฉะเพาะบุพพการี ผู้สืบสันดาน สามีหรือภรรยาผู้ตายเท่านั้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1491/2492 นางทองศรี ก้านลับแล โจทก์ ขุนมูลโพธิพิทักษ์(เคลื่อน ดุจนาคี) กำนันที่ 1,นายทองคำ กอหาญ ผู้ใหญ่บ้านที่ 2, นายโห้ อรัญแลผู้ใหญ่บ้านที่ 3 จำเลย